Γιατί οι εξωτερικοί πλανήτες κατασκευάζονται από αέρια;
1. Απόσταση από τον ήλιο: Οι εξωτερικοί πλανήτες απέχουν πολύ από τον ήλιο από τους εσωτερικούς, βραχώδεις πλανήτες. Αυτό σημαίνει ότι λαμβάνουν σημαντικά λιγότερη ηλιακή ενέργεια, η οποία είναι ζωτικής σημασίας για τον σχηματισμό βραχώδεις πλανήτες.
2. Χαμηλή βαρυτική έλξη: Η βαρύτητα του ήλιου ήταν ασθενέστερη στις εξωτερικές άκρες του πρωτοτοπιστικού δίσκου (ο δίσκος του αερίου και της σκόνης που σχημάτισε το ηλιακό σύστημα). Αυτή η ασθενέστερη έλξη σήμαινε ότι τα ελαφρύτερα στοιχεία όπως το υδρογόνο και το ήλιο, τα οποία είναι τα πρωταρχικά συστατικά των γίγαντες αερίου, δεν τραβήχτηκαν προς το κέντρο του δίσκου τόσο έντονα όσο τα βαρύτερα στοιχεία όπως το Iron and Rock.
3. Πρώιμος σχηματισμός: Οι εξωτερικοί πλανήτες σχηματίστηκαν νωρίτερα από τους εσωτερικούς πλανήτες. Αυτό τους επέτρεψε να συλλάβουν μια μεγάλη ποσότητα υδρογόνου και ηλίου, τα οποία ήταν άφθονα στον πρωτοπλανατικό δίσκο εκείνη την εποχή.
4. Κρύες θερμοκρασίες: Οι ακραίες ψυχρές θερμοκρασίες στο εξωτερικό ηλιακό σύστημα επέτρεψαν στα αέρια όπως το υδρογόνο και το ήλιο να συμπυκνώσουν και να στερεοποιήσουν, σχηματίζοντας τους μαζικούς πυρήνες αυτών των πλανητών. Αυτοί οι πυρήνες στη συνέχεια προσελκύουν περισσότερο αέριο, σταδιακά οικοδομώντας τους πλανήτες στο τεράστιο μέγεθος τους.
5. Έλλειψη συμπαγής επιφάνεια: Ενώ οι εξωτερικοί πλανήτες έχουν συμπαγείς πυρήνες, περιβάλλονται από παχιά στρώματα αερίου, δίνοντάς τους την εμφάνιση αέρια γίγαντες.
Συνοπτικά:
Ο συνδυασμός της απόστασης από τον ήλιο, η ασθενέστερη βαρυτική έλξη, ο πρώιμος σχηματισμός, οι ψυχρές θερμοκρασίες και η αφθονία των φωτεινών στοιχείων στον πρωτοπλάνο δίσκο συνέβαλαν στο σχηματισμό των γίγαντες του αερίου στο εξωτερικό ηλιακό σύστημα.
