Ποιοι είναι οι τρεις κανόνες για την ονομασία ενώσεων;

Δεν είναι αρκετά ακριβές να πούμε ότι υπάρχουν μόνο τρία Κανόνες για την ονομασία ενώσεων στη χημεία. Υπάρχουν στην πραγματικότητα πολλοί κανόνες, με παραλλαγές ανάλογα με τον τύπο της ένωσης (ιοντικά, ομοιοπολικά, οργανικά κ.λπ.). Ωστόσο, μπορούμε να καταργήσουμε τις βασικές αρχές σε αυτές τις τρεις κατηγορίες:

1. Cation First, ανιόνο δευτερόλεπτο:

* Για ιοντικές ενώσεις, το θετικά φορτισμένο ιόν (κατιόν) ονομάζεται πρώτα, ακολουθούμενη από το αρνητικά φορτισμένο ιόν (ανιόν).

* Για παράδειγμα, το NaCl είναι χλωριούχο νάτριο (το νάτριο είναι το κατιόν, το χλωριούχο είναι το ανιόν).

2. ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑ ΓΙΑ ΟΜΟΔΙΚΕΣ ΕΥΚΑΙΡΕΣ:

* Για ομοιοπολικές ενώσεις (σχηματίζονται από μη μέταλλα), χρησιμοποιούμε προθέματα για να υποδείξουμε τον αριθμό κάθε στοιχείου που υπάρχει.

* Το πρώτο στοιχείο ονομάζεται κανονικά, το δεύτερο στοιχείο έχει ένα επίθημα "-ide".

* Τα προθέματα περιλαμβάνουν:μονο-, di-, tri-, τετρά-, penta-, hexa-, κλπ.

* Για παράδειγμα, το CO2 είναι διοξείδιο του άνθρακα (ένα άνθρακα, δύο οξυγόνο).

3. Ονοματολογία IUPAC για οργανικές ενώσεις:

* Οι οργανικές ενώσεις (που περιέχουν άνθρακα) έχουν ένα πιο περίπλοκο σύστημα που ονομάζεται ονοματολογία IUPAC.

* Περιλαμβάνει τον εντοπισμό της μεγαλύτερης αλυσίδας άνθρακα, των λειτουργικών ομάδων και των υποκαταστάτων.

* Για παράδειγμα, το CH3CH2OH είναι αιθανόλη (αλυσίδα δύο άνθρακα με ομάδα υδροξυλίου).

Πέρα από αυτές τις γενικές κατευθυντήριες γραμμές:

* Υπάρχουν συγκεκριμένοι κανόνες για διαφορετικούς τύπους ενώσεων, όπως οξέα, άλατα και σύνθετα ιόντα.

* Θα χρειαστεί να μάθετε τα ονόματα κοινών ιόντων και λειτουργικών ομάδων.

* Η ονοματολογία μπορεί να είναι προκλητική, οπότε τα υλικά πρακτικής και αναφοράς είναι απαραίτητα.

Θυμηθείτε, αυτή είναι μια απλοποιημένη επισκόπηση. Για λεπτομερείς πληροφορίες και συγκεκριμένες περιπτώσεις, συμβουλευτείτε ένα εγχειρίδιο χημείας ή σε απευθείας σύνδεση πόρους.