Τι ελαττώματα υπάρχουν στο μοντέλο πουτίγκα δαμάσκηνου του ατόμου;
1. Έλλειψη καθορισμένου πυρήνα: Το μοντέλο οραματίστηκε μια θετικά φορτισμένη σφαίρα με ηλεκτρόνια ενσωματωμένα μέσα σε αυτό, όπως τα δαμάσκηνα σε μια πουτίγκα. Δεν κατάφερε να εξηγήσει την ύπαρξη ενός συμπυκνωμένου, θετικά φορτισμένου πυρήνα στο κέντρο του ατόμου.
2. Ασθενείς με πειράματα σκέδασης: Το διάσημο πείραμα χρυσού αλουμινίου του Rutherford το 1911 έδειξε ότι τα περισσότερα σωματίδια άλφα πέρασαν κατευθείαν μέσα από το χρυσό φύλλο, ενώ μερικοί εκτρέπονται σε μεγάλες γωνίες. Το μοντέλο πουτίγκα των δαμάσκηνων δεν μπορούσε να εξηγήσει αυτές τις παρατηρήσεις, καθώς προέβλεπε ότι τα σωματίδια άλφα θα ήταν ελαφρώς ελαφρώς εκτροπιαία λόγω της ομοιόμορφης κατανομής του θετικού φορτίου σε όλο το άτομο.
3. Δεν μπόρεσε να εξηγήσει τα ατομικά φάσματα: Το μοντέλο δεν μπορούσε να εξηγήσει τις διακριτές φασματικές γραμμές που εκπέμπονται από άτομα όταν θερμαίνονται ή διεγείρονται. Αυτό ήταν ένα σημαντικό ελάττωμα, καθώς το μοντέλο δεν μπόρεσε να υπολογίσει την κβαντισμένη φύση των επιπέδων ενέργειας μέσα στα άτομα.
4. Σταθερότητα του ατόμου: Το μοντέλο πουτίγκα των δαμάσκηνων προέβλεψε ότι τα άτομα θα πρέπει να είναι ασταθής, καθώς τα αρνητικά φορτισμένα ηλεκτρόνια θα προσελκύονται από τη θετικά φορτισμένη σφαίρα, προκαλώντας τους να καταρρεύσουν στο κέντρο. Αυτό δεν παρατηρήθηκε στην πραγματικότητα, καθώς τα άτομα είναι γενικά σταθερά.
5. Ανικανότητα να εξηγήσει τα ισότοπα: Το μοντέλο πουτίγκα των δαμάσκιών δεν μπορούσε να εξηγήσει την ύπαρξη ισοτόπων, τα οποία είναι άτομα του ίδιου στοιχείου με διαφορετικές μάζες λόγω ποικίλου αριθμού νετρονίων.
Το μοντέλο πουτίγκα των δαμάσκιών, αν και ένα βήμα προς τα εμπρός στην κατανόηση της ατομικής δομής, τελικά αντικαταστάθηκε από το πιο ακριβές πυρηνικό μοντέλο που πρότεινε ο Rutherford, το οποίο αντιπροσώπευε έναν πυκνό, θετικά φορτισμένο πυρήνα και ηλεκτρόνια.
