Γιατί τα στοιχεία Fe και S θεωρούνται ασταθή άτομα;
* Σταθερά ισότοπα: Τόσο ο σίδηρος όσο και το θείο έχουν σταθερά ισότοπα. Τα σταθερά ισότοπα είναι άτομα ενός στοιχείου που δεν υποβάλλονται σε ραδιενεργή αποσύνθεση. Για παράδειγμα, το Iron-56 (⁵⁶fe) είναι το πιο άφθονο ισότοπο του σιδήρου και θεωρείται εξαιρετικά σταθερό. Ομοίως, το θείο-32 (³²S) είναι το πιο κοινό και σταθερό ισότοπο θείου.
* Αντιδραστικότητα: Ενώ ορισμένα στοιχεία είναι ιδιαίτερα αντιδραστικά (όπως το νάτριο ή το χλώριο), ο σίδηρος και το θείο θεωρούνται σχετικά μη αντιδραστικά. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι έχουν σταθερές διαμορφώσεις ηλεκτρονίων. Ο σίδηρος, για παράδειγμα, σχηματίζει ένα ισχυρό στρώμα οξειδίου που το προστατεύει από περαιτέρω οξείδωση. Το θείο είναι επίσης σχετικά μη αντιδραστικό σε θερμοκρασία δωματίου.
Τι μπορεί να οδηγήσει σε ασταθείς μορφές:
* Ραδιενεργά ισότοπα: Τόσο ο σίδηρος όσο και το θείο έχουν ραδιενεργά ισότοπα. Αυτά τα ισότοπα έχουν ασταθείς πυρήνες και αποσυντίθενται με την πάροδο του χρόνου, απελευθερώνοντας ενέργεια. Για παράδειγμα, το Iron-55 (⁵⁵fe) είναι ένα ραδιενεργό ισότοπο με μακρύ χρόνο ημιζωής.
* Χημικές αντιδράσεις: Ενώ ο σίδηρος και το θείο δεν είναι εγγενώς ασταθείς, μπορούν να συμμετέχουν σε χημικές αντιδράσεις που οδηγούν στο σχηματισμό ασταθών ενώσεων. Για παράδειγμα, το σουλφίδιο του σιδήρου (FES) είναι ασταθές παρουσία οξυγόνου και θα αντιδράσει για να σχηματίσει οξείδια σιδήρου.
Συνοπτικά:
Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι η σταθερότητα στη χημεία είναι συχνά σχετική. Ο σίδηρος και το θείο θεωρούνται γενικά σταθερά στοιχεία λόγω των σταθερών ισοτόπων τους και της σχετικά μη αντιδραστικής φύσης. Ωστόσο, μπορούν να υπάρχουν σε ασταθείς μορφές υπό συγκεκριμένες συνθήκες, όπως ραδιενεργά ισότοπα ή κατά τη διαμόρφωση ασταθών ενώσεων.
