Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ένα κοινό αντιδραστήριο για να δοκιμάσετε όλες τις ενώσεις;
Εδώ είναι γιατί:
* Διαφορετικότητα των ενώσεων: Υπάρχουν εκατομμύρια γνωστών χημικών ενώσεων, το καθένα με μοναδικές χημικές δομές και ιδιότητες.
* Ειδικές αντιδράσεις: Οι χημικές αντιδράσεις είναι ειδικές. Ένα αντιδραστήριο θα αντιδράσει μόνο με μια ένωση εάν οι χημικές δομές και οι ιδιότητές τους επιτρέπουν την εμφάνιση αντίδρασης.
* ψευδώς θετικά και ψευδή αρνητικά: Η χρήση ενός ενιαίου αντιδραστηρίου για όλες τις ενώσεις θα μπορούσε να οδηγήσει σε ψευδώς θετικά (μια αντίδραση συμβαίνει όταν δεν πρέπει) ή ψευδώς αρνητικά (καμία αντίδραση δεν συμβαίνει όταν πρέπει).
Παράδειγμα:
* Μια δοκιμή για την παρουσία ενός διπλού δεσμού μπορεί να χρησιμοποιεί νερό βρωμίου, το οποίο αποχρωματίζεται παρουσία διπλού δεσμού. Ωστόσο, αυτή η δοκιμή δεν θα λειτουργούσε για ενώσεις που δεν έχουν διπλό δεσμό.
Αντί ενός ενιαίου αντιδραστηρίου, οι χημικοί χρησιμοποιούν μια σειρά δοκιμών και τεχνικών για τον εντοπισμό και την ανάλυση ενώσεων:
* Φασματοσκοπικές τεχνικές: Τεχνικές όπως η υπέρυθρη φασματοσκοπία (IR), ο πυρηνικός μαγνητικός συντονισμός (NMR) και η φασματομετρία μάζας (MS) παρέχουν πληροφορίες σχετικά με τη δομή και τη σύνθεση μιας ένωσης.
* Χημικές δοκιμές: Διαφορετικά αντιδραστήρια χρησιμοποιούνται για τη δοκιμή για συγκεκριμένες λειτουργικές ομάδες (π.χ. αντιδραστήριο Tollens για αλδεΰδες, αντιδραστήριο Benedict για τη μείωση των σακχάρων).
* Φυσικές ιδιότητες: Οι παρατηρήσεις φυσικών ιδιοτήτων όπως το σημείο τήξης, το σημείο βρασμού και η διαλυτότητα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να περιορίσουν τις δυνατότητες.
Συμπερασματικά, η δοκιμή για όλες τις ενώσεις με ένα μόνο αντιδραστήριο δεν είναι εφικτή λόγω της τεράστιας ποικιλομορφίας των χημικών ενώσεων και της εξειδίκευσης των χημικών αντιδράσεων.
