Εάν το ήλιο είναι αδρανές τότε πώς μπορεί να λάβει χώρα σε χημική αντίδραση;
Εδώ είναι γιατί:
* εξαιρετικά χαμηλή αντιδραστικότητα: Το ήλιο έχει ένα πλήρες εξωτερικό κέλυφος ηλεκτρονίων, καθιστώντας το εξαιρετικά σταθερό και μη αντιδραστικό. Σπάνια σχηματίζει χημικούς δεσμούς με άλλα στοιχεία.
* Υψηλή ενέργεια ιονισμού: Το ήλιο έχει μια πολύ υψηλή ενέργεια ιονισμού, που σημαίνει ότι απαιτεί σημαντική ποσότητα ενέργειας για την απομάκρυνση ενός ηλεκτρονίου. Αυτό συμβάλλει περαιτέρω στην αδρανή φύση του.
* Ειδικές περιπτώσεις: Ενώ το ήλιο σπάνια σχηματίζει τυπικούς χημικούς δεσμούς, υπάρχουν μερικές εξαιρέσεις υπό ακραίες συνθήκες:
* ενώσεις ηλίου: Μερικοί θεωρητικοί υπολογισμοί υποδεικνύουν τη δυνατότητα σχηματισμού ενώσεων ηλίου σε εξαιρετικά υψηλές πιέσεις (όπως αυτές που βρίσκονται στους εσωτερικούς χώρους των γιγαντιαίων πλανητών αερίου).
* Van der Waals Δυνάμεις: Παρόλο που το ήλιο δεν σχηματίζει ομοιοπολικούς δεσμούς, μπορεί να αλληλεπιδράσει ασθενώς με άλλα μόρια μέσω δυνάμεων van der Waals. Αυτό παίζει ρόλο στη συμπεριφορά του σε μείγματα, ειδικά σε χαμηλές θερμοκρασίες.
* Λέιζερ excimer: Το ήλιο μπορεί να συμμετάσχει σε λέιζερ excimer, τα οποία χρησιμοποιούνται σε διάφορες εφαρμογές όπως η χειρουργική επέμβαση ματιών και η επεξεργασία ημιαγωγών. Αυτό περιλαμβάνει διεγερμένες καταστάσεις ατόμων ηλίου αλλά όχι παραδοσιακής χημικής σύνδεσης.
Συνοπτικά: Το ήλιο είναι απίστευτα μη αντιδραστικό υπό κανονικές συνθήκες, καθιστώντας το το πιο αδρανές στοιχείο. Ωστόσο, σε ακραίες συνθήκες ή εξειδικευμένες εφαρμογές, μπορεί να παρουσιάσει κάποιες ασυνήθιστες συμπεριφορές ή να συμμετέχει σε συγκεκριμένες αντιδράσεις.