Ποια διαδικασία μπορούν να παραχθούν χημικοί δεσμοί;

Οι χημικοί δεσμοί μπορούν να παραχθούν από διάφορες διαδικασίες, αλλά γενικά εμπίπτουν σε δύο κύριες κατηγορίες:

1. Κοινή χρήση ηλεκτρονίων:

* ομοιοπολική σύνδεση: Αυτός είναι ο πιο συνηθισμένος τύπος δεσμού, όπου δύο άτομα μοιράζονται ηλεκτρόνια για να επιτευχθούν σταθερή διαμόρφωση ηλεκτρονίων.

* Αυτό μπορεί να συμβεί με διάφορους τρόπους:

* Ενιαίος ομοιοπολικός δεσμός: Ένα ζεύγος ηλεκτρονίων μοιράζεται (π.χ. Η-Η σε αέριο υδρογόνου).

* Διπλός ομοιοπολικός δεσμός: Δύο ζεύγη ηλεκτρονίων μοιράζονται (π.χ. O =O σε αέριο οξυγόνου).

* τριπλός ομοιοπολικός δεσμός: Τρία ζεύγη ηλεκτρονίων μοιράζονται (π.χ. N =N σε αέριο αζώτου).

* Συντεταγμένη ομοιοπολική σύνδεση: Ένα άτομο παρέχει και τα δύο ηλεκτρόνια για το κοινό ζευγάρι, ενώ το άλλο άτομο συμβάλλει μόνο στον πυρήνα του.

2. Μεταφορά ηλεκτρονίων:

* Ιονική σύνδεση: Αυτό συμβαίνει όταν ένα άτομο (τυπικά ένα μέταλλο) χάνει ένα ηλεκτρόνιο σε ένα άλλο άτομο (συνήθως μη μέταλλο), με αποτέλεσμα το σχηματισμό αντίθετα φορτισμένων ιόντων που προσελκύουν ο ένας τον άλλον.

* Η έλξη μεταξύ των αντίθετα φορτισμένων ιόντων δημιουργεί τον ιονικό δεσμό.

* Παράδειγμα:NaCl (Πίνακας αλάτι) - Το Na χάνει ένα ηλεκτρόνιο για να σχηματίσει Na+, ενώ το CL κερδίζει ένα ηλεκτρόνιο για να σχηματίσει cl-.

Άλλες διαδικασίες:

* Μεταλλική σύνδεση: Στα μέταλλα, τα ηλεκτρόνια απομακρύνονται και μοιράζονται μεταξύ όλων των ατόμων μετάλλων. Αυτό δημιουργεί έναν ισχυρό, αλλά ευέλικτο δεσμό που επιτρέπει καλή ηλεκτρική αγωγιμότητα.

* δεσμός υδρογόνου: Πρόκειται για έναν ειδικό τύπο αλληλεπίδρασης μεταξύ ενός ατόμου υδρογόνου που συνδέεται ομοιοπολικά σε ένα πολύ ηλεκτροαρνητικό άτομο (όπως το οξυγόνο ή το άζωτο) και ένα ζεύγος ηλεκτρονίων σε ένα παρακείμενο μόριο. Δεν είναι ένας πραγματικός δεσμός, αλλά μια ισχυρή διαμοριακή δύναμη.

Σημείωση: Η αντοχή ενός χημικού δεσμού εξαρτάται από τον τύπο του δεσμού, τα εμπλεκόμενα άτομα και το περιβάλλον.