Τα μόρια συνδέονται με μια διατεταγμένη δομή.
Τα μόρια μπορούν να ενωθούν με διατεταγμένες δομές, αλλά δεν συμβαίνει πάντα.
* Παραγγείλες δομές: Πολλά μόρια σχηματίζουν διατεταγμένες δομές, ειδικά όταν αλληλεπιδρούν μέσω ισχυρών δεσμών (όπως ιοντικοί δεσμοί ή ομοιοπολικοί δεσμοί). Αυτό οδηγεί στο σχηματισμό:
* κρύσταλλα: Εξαιρετικά διατεταγμένες, επαναλαμβάνοντας τις τρισδιάστατες δομές (όπως αλάτι, διαμάντια ή πάγο).
* Macromolecules: Μεγάλα σύνθετα μόρια με συγκεκριμένα σχήματα και λειτουργίες (όπως πρωτεΐνες, DNA ή άμυλο).
* Διαταραγμένες δομές: Τα μόρια μπορούν επίσης να υπάρχουν σε διαταραγμένες ή άμορφες δομές. Αυτό είναι κοινό σε:
* υγρά: Τα μόρια είναι κοντά, αλλά μπορούν να κινούνται ελεύθερα, χωρίς σταθερή δομή.
* Αέρια: Τα μόρια εξαπλώνονται πολύ μακριά και κινούνται τυχαία.
* Πολυμερή: Ορισμένα πολυμερή μπορούν να έχουν μακριές, μπερδεμένες αλυσίδες χωρίς επαναλαμβανόμενο μοτίβο.
Βασικά σημεία:
* Ο τύπος μεταξύ των μορίων καθορίζει το επίπεδο της τάξης. Οι ισχυροί δεσμοί προωθούν τις διαταγμένες δομές.
* Θερμοκρασία παίζει επίσης ρόλο. Η θέρμανση μιας ουσίας μπορεί να διαταράξει την διατεταγμένη δομή της, μετατρέποντας ένα στερεό σε υγρό ή υγρό σε αέριο.
* Η φύση των ίδιων των μορίων επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο κανονίζουν. Ορισμένα μόρια έχουν εγγενή σχήματα που καθιστούν τις διαταγμένες δομές πιο ευνοϊκές.
Έτσι, ενώ πολλά μόρια συνδέονται με διατεταγμένες δομές, δεν είναι καθολικός κανόνας. Η συγκεκριμένη διάταξη εξαρτάται από τον τύπο του μορίου και τις συνθήκες που βρίσκεται.
