Γιατί δεν πρέπει να χρησιμοποιείτε νερό βρύσης σε στοιχειώδη ανάλυση;
1. Μόλυνση: Το νερό της βρύσης περιέχει διαλυμένα ορυκτά και άλατα, όπως ασβέστιο, μαγνήσιο, νάτριο και χλωριούχο. Αυτές οι ακαθαρσίες μπορούν να επηρεάσουν την ανάλυση από:
* Εισαγωγή ανεπιθύμητων στοιχείων: Αυτά τα στοιχεία θα ανιχνευθούν στο δείγμα, οδηγώντας σε ανακριβή αποτελέσματα.
* Αλλαγή της σύνθεσης δείγματος: Τα διαλυμένα ορυκτά μπορούν να αντιδράσουν με το δείγμα, να αλλάξουν τη χημική του σύνθεση και να επηρεάσουν την στοιχειώδη ανάλυση.
2. Πτητικές ενώσεις: Το νερό της βρύσης μπορεί να περιέχει πτητικές οργανικές ενώσεις (VOC), οι οποίες μπορούν να εξατμιστούν κατά την ανάλυση και να παρεμβαίνουν στα αποτελέσματα.
3. Μικροοργανισμοί: Το νερό της βρύσης περιέχει συχνά μικροοργανισμούς, όπως τα βακτήρια και τα φύκια. Αυτοί οι οργανισμοί μπορούν να μολύνουν το δείγμα και να επηρεάσουν την ανάλυση.
4. Στοιχεία ιχνοστοιχείων: Το νερό της βρύσης μπορεί να περιέχει ιχνοστοιχεία που δεν ενδιαφέρονται για την ανάλυση, αλλά μπορούν ακόμα να παρεμβαίνουν στα αποτελέσματα.
5. Διαφορετική σύνθεση: Η σύνθεση του νερού της βρύσης μπορεί να ποικίλει ανάλογα με τη θέση και την ώρα του χρόνου. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε ασυνεπή αποτελέσματα στην ανάλυση.
Αντί να χρησιμοποιείτε νερό βρύσης, χρησιμοποιήστε:
* Απιωμένο νερό: Αυτός ο τύπος νερού έχει καθαριστεί για να απομακρυνθεί οι περισσότερες ακαθαρσίες, καθιστώντας το κατάλληλο για στοιχειώδη ανάλυση.
* milli-q νερό: Πρόκειται για ένα εξαιρετικά καθαρισμένο νερό που λαμβάνεται μέσω πολλαπλών σταδίων καθαρισμού, συμπεριλαμβανομένης της αντίστροφης όσμωσης και ανταλλαγής ιόντων.
* Άλλες πηγές νερού υψηλής καθαρότητας: Ανάλογα με την ειδική ανάλυση, μπορούν να χρησιμοποιηθούν άλλοι τύποι καθαρισμένου νερού, όπως νερό τύπου 1 ή νερό αντιδραστηρίων.
Χρησιμοποιώντας καθαρές πηγές νερού, μπορείτε να διασφαλίσετε ότι τα αποτελέσματα ανάλυσης είναι ακριβή και αξιόπιστα.
