Οι ουσίες θα λειτουργούσαν σαν buffer όταν συνδυάζονται σε ίσες ποσότητες;
Εδώ είναι γιατί:
* αδύναμα οξέα και βάσεις: Αυτές οι ουσίες δεν ιονίζονται πλήρως σε διάλυμα. Αυτό σημαίνει ότι μόνο μερικώς δωρίζουν ή δέχονται πρωτόνια (ιόντα Η+).
* Ζεύγος συζευγμένων: Η συζευγμένη βάση ενός ασθενούς οξέος σχηματίζεται όταν το οξύ χάνει ένα πρωτόνιο και το συζευγμένο οξύ μιας αδύναμης βάσης σχηματίζεται όταν η βάση κερδίζει ένα πρωτόνιο.
* Δράση buffer: Όταν προσθέτετε ένα ισχυρό οξύ ή βάση σε ένα ρυθμιστικό διάλυμα, το αδύναμο οξύ/βάση και ο συζευγμένος συνεργάτης του αντιδρούν για να εξουδετερώσουν την προστιθέμενη ουσία, ελαχιστοποιώντας τις μεταβολές στο pH.
Εδώ είναι μερικά παραδείγματα ουσιών που θα λειτουργούσαν σαν buffer όταν συνδυάζονται σε ίσες ποσότητες:
* οξικό οξύ (CH3COOH) και οξικό νάτριο (CH3COONA): Το οξικό οξύ είναι ένα ασθενές οξύ και το οξικό νάτριο είναι η συζευγμένη του βάση.
* χλωριούχο αμμώνιο (NH4CL) και αμμωνία (NH3): Το χλωριούχο αμμώνιο είναι ένα αδύναμο οξύ (το συζευγμένο οξύ της αμμωνίας) και η αμμωνία είναι μια αδύναμη βάση.
Σημαντική σημείωση: Ενώ οι ίσες ποσότητες της βάσης οξέος και συζυγούς μπορούν να δημιουργήσουν ένα buffer, ο ιδανικός λόγος για τη μέγιστη χωρητικότητα ρυθμίσεων είναι συχνά ένας λόγος 1:1.
Συνοπτικά: Ο συνδυασμός ενός ασθενούς οξέος και της συζευγμένης βάσης του ή μιας αδύναμης βάσης και του συζευγμένου οξέος του σε ίσες ποσότητες δημιουργεί ένα ρυθμιστικό διάλυμα που αντιστέκεται στις μεταβολές στο pH.
