bj
    >> Φυσικές Επιστήμες >  >> Χημική ουσία

Πώς δημιουργείται ένας χημικός δεσμός;

Δημιουργείται ένας χημικός δεσμός όταν δύο ή περισσότερα άτομα μοιράζονται ηλεκτρόνια για να επιτευχθεί μια πιο σταθερή διαμόρφωση ηλεκτρονίων. Ακολουθεί μια κατανομή των διαφόρων τύπων χημικών δεσμών:

1. Ομοιοπολικοί δεσμοί:

* Κοινή χρήση: Τα άτομα μοιράζονται ηλεκτρόνια για να ολοκληρώσουν το εξωτερικό κέλυφος ηλεκτρονίων τους (κέλυφος σθένους), επιτυγχάνοντας μια σταθερή διαμόρφωση παρόμοια με τα ευγενή αέρια.

* Τύποι:

* Ενιαίος δεσμός: Ένα κοινό ζεύγος ηλεκτρονίων (π.χ. Η-Η σε αέριο υδρογόνου).

* Διπλός δεσμός: Δύο κοινόχρηστα ζεύγη ηλεκτρονίων (π.χ., o =Ο σε αέριο οξυγόνου).

* Τριπλός δεσμός: Τρία κοινόχρηστα ζεύγη ηλεκτρονίων (π.χ. N =N σε αέριο αζώτου).

* Polar vs. Nonpolar:

* μη πολικός ομοιοπολικός δεσμός: Τα ηλεκτρόνια μοιράζονται εξίσου μεταξύ των ατόμων (π.χ. CL-CL σε αέριο χλωρίου).

* πολικός ομοιοπολικός δεσμός: Τα ηλεκτρόνια μοιράζονται άνισα, δημιουργώντας ένα ελαφρύ θετικό και αρνητικό φορτίο στα άτομα (π.χ. Η-CL σε υδρογόνο χλωριούχο).

2. Ιωνικοί δεσμοί:

* Μεταφορά: Ένα άτομο (συνήθως ένα μέταλλο) δωρίζει ένα ηλεκτρόνιο σε ένα άλλο άτομο (συνήθως μη μέταλλο), δημιουργώντας αντίθετα φορτισμένα ιόντα.

* έλξη: Η ηλεκτροστατική έλξη μεταξύ του θετικά φορτισμένου κατιόντος και του αρνητικού φορτισμένου ανιόντων συγκρατεί τα άτομα μαζί.

* Παράδειγμα: Το νάτριο (Na) δωρίζει ένα ηλεκτρόνιο σε χλώριο (CL), σχηματίζοντας ένα κατιόν νατρίου (Na+) και ένα χλωριούχο ανιόν (CL-), το οποίο στη συνέχεια σχηματίζει έναν ιοντικό δεσμό σε χλωριούχο νάτριο (NaCl).

3. Μεταλλικοί δεσμοί:

* Electron Sea: Τα μεταλλικά άτομα έχουν χαλαρά ηλεκτρόνια σθένους που σχηματίζουν μια «θάλασσα» ηλεκτρονίων, τα οποία απομακρύνονται και μπορούν να κινούνται ελεύθερα σε όλο το μεταλλικό πλέγμα.

* έλξη: Η έλξη μεταξύ των θετικά φορτισμένων μεταλλικών ιόντων και της αρνητικά φορτισμένης ηλεκτρονικής θάλασσας συγκρατεί τα μέταλλα άτομα μαζί.

* Ιδιότητες: Αυτή η συγκόλληση εξηγεί την υψηλή ηλεκτρική και θερμική αγωγιμότητα των μετάλλων, την ευελιξία και την ολκιμότητά τους.

Παράγοντες που επηρεάζουν τον σχηματισμό ομολόγων:

* Ηλεκτροργατιστικότητα: Η ικανότητα ενός ατόμου να προσελκύει ηλεκτρόνια. Όσο μεγαλύτερη είναι η διαφορά ηλεκτροαρνητικότητας μεταξύ δύο ατόμων, τόσο πιο πιθανό είναι να σχηματίσουν έναν ιοντικό δεσμό.

* Επίπεδα ενέργειας: Τα άτομα τείνουν να σχηματίζουν δεσμούς για να φτάσουν σε μια πιο σταθερή διαμόρφωση ηλεκτρονίων, συχνά γεμίζοντας το εξωτερικό κέλυφος ηλεκτρονίων τους.

Βασικά σημεία που πρέπει να θυμάστε:

* Οι χημικοί δεσμοί είναι απαραίτητοι για το σχηματισμό μορίων και ενώσεων.

* Προσδιορίζουν τις φυσικές και χημικές ιδιότητες των ουσιών.

* Η κατανόηση του σχηματισμού δεσμών είναι ζωτικής σημασίας για την κατανόηση των χημικών αντιδράσεων και της δομής της ύλης.

Διαφορά μεταξύ ακρυλαμιδίου και δισακρυλαμιδίου

Διαφορά μεταξύ ακρυλαμιδίου και δισακρυλαμιδίου

Κύρια διαφορά – Ακρυλαμίδιο έναντι δισακρυλαμιδίου Το ακρυλαμίδιο και το δισακρυλαμίδιο είναι αμίδια. Τα αμίδια είναι οργανικές ενώσεις που περιέχουν μια αμιδική ομάδα (-C(=O)NRR). Το δισακρυλαμίδιο είναι ένας τύπος ακρυλαμιδίου. Η πλειονότητα των ακρυλαμιδίων χρησιμοποιούνται στην κατασκευή διαφόρω

Πορτοκαλί μεθυλίου

Πορτοκαλί μεθυλίου

Όταν εκτίθεται στο φως, το πορτοκάλι του μεθυλίου έχει την αξιοσημείωτη αρετή να κιτρινίζει το αλκαλικό και ουδέτερο νερό. Μόλις το νερό γίνει όξινο, αρχίζει να κοκκινίζει. Όταν το pH φτάσει στο 4,3, συμβαίνει η μετάβαση. Εάν το διάλυμα είναι κίτρινο, γίνεται τιτλοδότηση με υδροχλωρικό οξύ 0,1 mol/L

Γράφοντας Lewis Structures

Γράφοντας Lewis Structures

Η δομή Lewis πήρε το όνομά της από τον Gilbert N. Lewis, ο οποίος ανέπτυξε την ιδέα το 1916. Η ιδέα εισήχθη αργότερα και ονομάστηκε από τον Irving Langmuir το 1920, ο οποίος έδωσε τα εύσημα στον Lewis. Οι δομές Lewis είναι επίσης γνωστές ως δομές ηλεκτρονίων. Ο Lewis εισήγαγε απλούς συμβολισμούς που