Ποιες τρεις μέθοδοι επιτρέπουν την ανταλλαγή μορίων μεταξύ των κυττάρων και του περιβάλλοντος τους;
1. Παθητική μεταφορά: Αυτό συνεπάγεται την κίνηση μορίων σε όλη την κυτταρική μεμβράνη χωρίς την ανάγκη κυτταρικής ενέργειας. Υπάρχουν διάφοροι τύποι παθητικών μεταφορών, όπως:
* απλή διάχυση: Κίνηση μορίων από μια περιοχή υψηλής συγκέντρωσης σε μια περιοχή χαμηλής συγκέντρωσης, που οδηγείται από την κλίση συγκέντρωσης.
* Διευκόλυνση διάχυσης: Κίνηση μορίων σε όλη την κυτταρική μεμβράνη με τη βοήθεια πρωτεϊνών μεμβράνης. Αυτές οι πρωτεΐνες δρουν ως κανάλια ή φορείς, επιτρέποντας σε συγκεκριμένα μόρια να διέρχονται από τη μεμβράνη.
* Όσμωση: Η κίνηση του νερού σε μια επιλεκτικά διαπερατή μεμβράνη από μια περιοχή υψηλής συγκέντρωσης νερού σε μια περιοχή χαμηλής συγκέντρωσης νερού.
2. ενεργή μεταφορά: Αυτό περιλαμβάνει την κίνηση των μορίων κατά της κλίσης συγκέντρωσης τους, η οποία απαιτεί από το κύτταρο να δαπανήσει ενέργεια (συνήθως με τη μορφή ΑΤΡ). Αυτό συχνά προκαλείται από πρωτεΐνες μεμβράνης που δρουν ως αντλίες, χρησιμοποιώντας ενέργεια για να μετακινήσουν μόρια κατά μήκος της μεμβράνης.
3. Φυσική μεταφορά (ενδοκυττάρωση και εξωκυττάρωση):Αυτό περιλαμβάνει την κίνηση μεγάλων μορίων ή σωματιδίων σε όλη την κυτταρική μεμβράνη χρησιμοποιώντας κυστίδια δεσμευμένα με μεμβράνη.
* ενδοκυττάρωση: Η διαδικασία με την οποία τα κύτταρα λαμβάνουν υλικά από το περιβάλλον τους, κατακλύζοντάς τα σε κυστίδια.
* Exocytosis: Η διαδικασία με την οποία τα κύτταρα απελευθερώνουν υλικά από μέσα με τη συγχώνευση κυστιδίων που περιέχουν τα υλικά με την κυτταρική μεμβράνη.
