Ποια αντίδραση οξειδοαναγωγής πιθανότατα θα συνέβαινε εάν προστέθηκε ο ψευδάργυρος και το χαλκό μέταλλο σε μια λύση που περιείχε ιόντα;
Κατανόηση αντιδράσεων οξειδοαναγωγής
* Οξείδωση: Απώλεια ηλεκτρονίων
* Μείωση: Κέρδος ηλεκτρονίων
* Αντίδραση οξειδοαναγωγής: Μια αντίδραση όπου ένα είδος οξειδώνεται (χάνει ηλεκτρόνια) και ένα άλλο μειώνεται (κερδίζει ηλεκτρόνια).
Η σειρά αντιδραστικότητας
Η σειρά μετάλλων αντιδραστικότητας μας βοηθά να προβλέψουμε ποιο μέταλλο θα οξειδωθεί και το οποίο θα μειωθεί. Τα μέταλλα υψηλότερα στη σειρά είναι πιο αντιδραστικά (ευκολότερα οξειδωμένα).
Ακολουθεί μια απλοποιημένη σειρά αντιδραστικότητας:
*** κάλιο (k)
* Νάτριο (Na)
* Ασβέστιο (CA)
* Μαγνήσιο (mg)
* Αλουμίνιο (AL)
*** ψευδάργυρος (Zn)
* Σίδερο (Fe)
*** Χαλκός (Cu)
* Ασημί (AG)
* Χρυσός (AU) **
Εφαρμογή των πληροφοριών
* Ο ψευδάργυρος (Zn) είναι υψηλότερος στη σειρά αντιδραστικότητας από τον χαλκό (Cu). Αυτό σημαίνει ότι ο ψευδάργυρος είναι πιο πιθανό να χάσει ηλεκτρόνια (οξειδώνει) και ο χαλκός είναι πιο πιθανό να κερδίσει ηλεκτρόνια (μείωση).
Η πιθανή αντίδραση οξειδοαναγωγής
Εάν ο ψευδάργυρος και ο χαλκός προστίθενται σε ένα διάλυμα που περιέχει ιόντα, η ακόλουθη αντίδραση θα ήταν πολύ πιθανό:
zn (s) + cu²⁺ (aq) → zn²⁺ (aq) + cu (s)
Επεξήγηση:
* ψευδάργυρος (zn) οξειδώνεται, χάνοντας δύο ηλεκτρόνια για να γίνει zn²⁺.
* ιόντα χαλκού (Cu²⁺) μειώνονται, κερδίζοντας δύο ηλεκτρόνια για να γίνουν μεταλλικοί χαλκός (Cu).
Βασικά σημεία:
* Η αντίδραση οδηγείται από τη διαφορά στην αντιδραστικότητα μεταξύ ψευδαργύρου και χαλκού.
* Η λύση πρέπει να περιέχει ιόντα για την αντίδραση. Αυτά τα ιόντα θα μπορούσαν να προέρχονται από οποιοδήποτε διαλυτό αλάτι.
Σημείωση: Τα συγκεκριμένα ιόντα στη λύση θα επηρεάσουν τα ακριβή προϊόντα αντίδρασης. Για παράδειγμα, εάν το διάλυμα περιέχει ιόντα χλωριούχου (CL⁻), η αντίδραση μπορεί να παράγει χλωριούχο ψευδάργυρο (ZNCL₂) και μεταλλικό χαλκό.
