Ποιο μοτίβο μπορείτε να δείτε μεταξύ της θερμοκρασίας του σερβίσματος και της απόστασης από τον ήλιο;

Η θερμοκρασία επιφάνειας των πλανητών στο ηλιακό σύστημα μειώνεται γενικά με την αύξηση της απόστασης από τον ήλιο. Αυτό το μοτίβο οφείλεται κυρίως στον αντίστροφο τετράγωνο νόμο της ακτινοβολίας, ο οποίος δηλώνει ότι η ένταση της ακτινοβολίας μειώνεται ανάλογα με το τετράγωνο της απόστασης από την πηγή.

Με άλλα λόγια, όσο πιο μακρύτερα είναι ο πλανήτης από τον ήλιο, τόσο λιγότερη ηλιακή ενέργεια που λαμβάνει ανά μονάδα επιφάνειας. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα χαμηλότερη μέση θερμοκρασία επιφάνειας.

Εδώ είναι μερικά συγκεκριμένα παραδείγματα της κλίσης θερμοκρασίας στο ηλιακό σύστημα:

* Ο υδράργυρος, ο πλησιέστερος πλανήτης στον ήλιο, έχει μέση θερμοκρασία επιφάνειας περίπου 450 βαθμών Κελσίου (842 βαθμούς Φαρενάιτ).

* Η Αφροδίτη, ο δεύτερος πλησιέστερος πλανήτης στον ήλιο, έχει μέση θερμοκρασία επιφάνειας περίπου 462 βαθμών Κελσίου (863 βαθμούς Φαρενάιτ).

* Η Γη, ο τρίτος πλησιέστερος πλανήτης στον ήλιο, έχει μέση θερμοκρασία επιφάνειας περίπου 15 βαθμών Κελσίου (59 βαθμούς Φαρενάιτ).

* Ο Άρης, ο τέταρτος πλησιέστερος πλανήτης στον ήλιο, έχει μέση θερμοκρασία επιφάνειας περίπου -63 βαθμών Κελσίου (-81 βαθμούς Φαρενάιτ).

* Ο Δίας, ο πέμπτος πλησιέστερος πλανήτης στον ήλιο, έχει μέση θερμοκρασία επιφάνειας περίπου -145 βαθμών Κελσίου (-233 βαθμούς Φαρενάιτ).

* Ο Κρόνος, ο έκτος πλησιέστερος πλανήτης στον ήλιο, έχει μέση θερμοκρασία επιφάνειας περίπου -178 βαθμών Κελσίου (-290 βαθμούς Φαρενάιτ).

* Ο Ουρανός, ο έβδομος πλησιέστερος πλανήτης στον ήλιο, έχει μέση θερμοκρασία επιφάνειας περίπου -224 βαθμών Κελσίου (-371 βαθμούς Φαρενάιτ).

* Ο Ποσειδώνας, ο όγδοος πλησιέστερος πλανήτης στον ήλιο, έχει μέση θερμοκρασία επιφάνειας περίπου -214 βαθμών Κελσίου (-353 βαθμούς Φαρενάιτ).

Υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις από τον γενικό κανόνα ότι η θερμοκρασία της επιφάνειας μειώνεται με την αύξηση της απόστασης από τον ήλιο.

Για παράδειγμα, η Αφροδίτη είναι πιο κοντά στον ήλιο από τη γη, αλλά έχει υψηλότερη μέση θερμοκρασία επιφάνειας. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η ατμόσφαιρα της Αφροδίτης είναι πολύ παχιά και πυκνή, η οποία παγιδεύει τη θερμότητα και δημιουργεί ένα αποτέλεσμα του θερμοκηπίου.

Μια άλλη εξαίρεση είναι ο Πλούτωνας, ο οποίος είναι μακρύτερα από τον ήλιο από τον Ποσειδώνα, αλλά έχει υψηλότερη μέση θερμοκρασία επιφάνειας. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ο Πλούτωνας έχει μια σχετικά λεπτή ατμόσφαιρα και μια σκοτεινή επιφάνεια, η οποία απορροφά τη θερμότητα από τον ήλιο.

Συνολικά, η θερμοκρασία της επιφάνειας των πλανητών στο ηλιακό σύστημα καθορίζεται κυρίως από την απόσταση τους από τον Ήλιο. Ωστόσο, άλλοι παράγοντες, όπως η ατμοσφαιρική σύνθεση και τα χαρακτηριστικά της επιφάνειας, μπορούν επίσης να διαδραματίσουν κάποιο ρόλο.