Ποια ήταν τα βήματα διαδοχικά του Mount Saint Helens;
1. Πρόδρομος Δραστηριότητα:
* 20 Μαρτίου 1980: Μια σειρά μικρών σεισμών και αεραγωγών ατμού δείχνουν ότι το ηφαίστειο γίνεται ενεργό.
* 27 Μαρτίου 1980: Μια διόγκωση αρχίζει να σχηματίζεται στη βόρεια πλευρά του ηφαιστείου, υποδηλώνοντας μια συσσώρευση μάγματος κάτω από την επιφάνεια.
* Απρίλιος έως Μάιος 1980: Η διόγκωση συνεχίζει να αναπτύσσεται, συνοδευόμενη από αυξημένες εκπομπές ατμού, μικρούς σεισμούς και μικρές απελευθερώσεις τέφρας.
2. Η έκρηξη:
* 18 Μαΐου 1980, 8:32 π.μ. PST: Ένας σεισμός μεγέθους 5.1 ενεργοποιεί μια τεράστια κατολίσθηση στη βόρεια πλευρά του ηφαιστείου.
* 18 Μαΐου 1980, 8:32 π.μ. PST: Η κατολίσθηση απελευθερώνει μια πλευρική έκρηξη, ένα ισχυρό κύμα κλονισμού υπερθερμασμένου αερίου και συντριμμιών, που ταξιδεύουν σε ταχύτητες μέχρι 670 mph.
* 18 Μαΐου 1980, 8:32 π.μ. PST: Η πλευρική έκρηξη ακολουθείται από μια στήλη κατακόρυφης έκρηξης, η ηφαιστειακή τέφρα, το φυσικό αέριο και η πινακίδα ψηλά στην ατμόσφαιρα.
* 18 Μαΐου 1980, 8:32 π.μ. PST: Οι πυροκλαστικές ροές, οι υπερθερμασμένες χιονοστιβάδες των ηφαιστειακών συντριμμιών, βιασύνη κάτω από τις πλαγιές του ηφαιστείου σε ταχύτητες άνω των 100 mph.
3. Aftermath:
* 18 Μαΐου 1980, Επειδή: Η έκρηξη συνεχίζεται για εννέα ώρες, καταθέτοντας τέφρα και συντρίμμια σε μια τεράστια περιοχή.
* 18 Μαΐου 1980, Επειδή: Η έκρηξη προκαλεί σημαντικές περιβαλλοντικές ζημιές, συμπεριλαμβανομένης της καταστροφής των δασών, της άγριας ζωής και της υποδομής.
* Έτη μετά το 1980: Το ηφαίστειο συνεχίζει να απελευθερώνει περιοδικά ατμό και τέφρα, σχηματίζοντας τελικά ένα νέο θόλο λάβα μέσα στον κρατήρα που σχηματίζεται από την έκρηξη.
Βασικά σημεία:
* Η έκρηξη προκλήθηκε από ένα συνδυασμό παραγόντων, συμπεριλαμβανομένης της συσσώρευσης του μάγματος κάτω από το ηφαίστειο, του σχηματισμού μιας διόγκωσης στη βόρεια πλευρά και του σεισμού που προκάλεσε την κατολίσθηση.
* Η πλευρική έκρηξη ήταν ένα μοναδικό και καταστροφικό χαρακτηριστικό της έκρηξης, υπεύθυνο για μεγάλο μέρος της καταστροφής.
* Η έκρηξη ήταν ένα σημαντικό γεγονός στη γεωλογική ιστορία και είχε διαρκείς επιπτώσεις στο περιβάλλον και τους ανθρώπινους οικισμούς.
Το Mount St. Helens παραμένει ενεργό ηφαίστειο και οι επιστήμονες συνεχίζουν να παρακολουθούν τη δραστηριότητά της για να κατανοήσουν καλύτερα τις ηφαιστειακές διαδικασίες και να προετοιμαστούν για μελλοντικές εκρήξεις.