Μήπως η θεωρία της Continental Drift εξηγεί όλα τα φαινόμενα που βλέπετε με τη γη κρούστα εξηγούν παραδείγματα;
Τι εξηγεί η Continental Drift:
* Η προσαρμογή των ηπείρων: Τα σχήματα των ηπείρων όπως η Νότια Αμερική και η Αφρική υποδηλώνουν ότι κάποτε συμμετείχαν.
* Διανομή απολιθωμάτων: Παρόμοια απολιθώματα βρίσκονται σε ηπείρους που τώρα χωρίζονται από τεράστιους ωκεανούς, υποδηλώνοντας ότι κάποτε συνδέονταν.
* Γεωλογικές ομοιότητες: Οι σχηματισμοί βράχου και οι οροσειρές σε όλες τις ηπείρους ταιριάζουν, υποδεικνύοντας μια κοινή ιστορία.
* Αρχαία πρότυπα κλίματος: Τα στοιχεία των παγετώνων στις τροπικές περιοχές υποδηλώνουν ότι οι ηπείρους ήταν κάποτε σε διαφορετικές θέσεις.
Τι η Continental Drift δεν εξηγεί:
* Σχηματισμός βουνών: Ενώ η Continental Drift παίζει ρόλο στην κίνηση των ηπείρων, δεν εξηγεί τους ακριβείς μηχανισμούς του σχηματισμού ορεινών (που εξηγείται από τη σύγκρουση των τεκτονικών πλακών).
* Ηφαίστεια και σεισμοί: Αυτά προκαλούνται κατά κύριο λόγο από την κίνηση των τεκτονικών πλακών και την απελευθέρωση της πίεσης και της θερμότητας, όχι μόνο της παρασυρόμενης ηπείρου.
* Χαρακτηριστικά δαπέδου του ωκεανού: Η Continental Drift δεν εξηγεί το σχηματισμό των κορυφογραμμών, των τάφρων ή της διάδοσης του θαλασσινού νερού, οι οποίες αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της θεωρίας της τεκτονικής πλάκας.
Τεκτονική πλάκας:Η μεγαλύτερη εικόνα
Το Plate Tectonics παίρνει την ιδέα της Continental Drift και την επεκτείνει. Δηλώνει ότι:
* Το εξωτερικό στρώμα της Γης (λιθόσφαιρα) χωρίζεται σε μεγάλες, κινούμενες πλάκες.
* Αυτές οι πλάκες αλληλεπιδρούν μεταξύ τους σε όρια πλάκας, προκαλώντας:
* Διάφορα όρια: Οι πλάκες κινούνται χωρισμένοι, δημιουργώντας νέα κρούστα (μεσαίες κορυφογραμμές).
* Σύγκλητα όρια: Οι πλάκες συγκρούονται, οδηγώντας σε βουνά, ηφαίστεια και υποπίευση (μια πλάκα βυθίζεται κάτω από ένα άλλο).
* Μετασχηματισμό όρια: Οι πλάκες γλιστρούν μεταξύ τους, προκαλώντας σεισμούς.
Παραδείγματα:
* βουνά Ιμαλαΐων: Που σχηματίζεται από τη σύγκρουση των πλακών της Ινδίας και της Ευρασίας.
* Σφάλμα San Andreas: Ένα όριο μετασχηματισμού, όπου οι πλάκες του Ειρηνικού και της Βόρειας Αμερικής γλιστρούν το ένα το άλλο, προκαλώντας συχνές σεισμούς.
* Mid-Atlantic Ridge: Ένα αποκλίνον όριο όπου δημιουργείται νέο πάτωμα του ωκεανού.
Συμπέρασμα
Ενώ η Continental Drift εξήγησε την κίνηση των ηπείρων, ήταν ένα θεμελιώδες βήμα προς την πληρέστερη κατανόηση της τεκτονικής πλάκας. Αυτή η θεωρία εξηγεί ένα πολύ ευρύτερο φάσμα φαινομένων που σχετίζονται με την κρούστα της Γης, συμπεριλαμβανομένου του σχηματισμού βουνών, των ηφαιστείων, των σεισμών και των χαρακτηριστικών του ωκεανού.
