Ποιες είναι οι αιτίες της νότιας διαδοχής;
1. Σκλαβιά: Αυτό ήταν το πιο σημαντικό και αμφιλεγόμενο ζήτημα. Η οικονομία του Νότου εξαρτάται βαθιά από την εργασία σκλάβων, ιδιαίτερα για την παραγωγή βαμβακιού. Η εκλογή του Αβραάμ Λίνκολν, ένας Ρεπουμπλικανός που αντιτάχθηκε στην επέκταση της δουλείας, θεωρήθηκε από τους νότιους ως απειλή για τον τρόπο ζωής και το οικονομικό μέλλον.
2. Δικαιώματα των κρατών: Οι νότιοι πίστευαν στην υπεροχή των μεμονωμένων κρατών στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Ισχυρίστηκαν ότι τα κράτη είχαν το δικαίωμα να κυβερνούν τον εαυτό τους και ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση δεν πρέπει να παρεμβαίνει στις εσωτερικές τους υποθέσεις, ιδιαίτερα όσον αφορά τη δουλεία.
3. Οικονομικές διαφορές: Ο Βορράς ήταν εκβιομηχάνιση και είχε μια πιο διαφορετική οικονομία, ενώ ο Νότος παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό αγροτικός. Αυτό δημιούργησε ένα αυξανόμενο οικονομικό κενό και αντικρουόμενα συμφέροντα, ιδίως όσον αφορά τα τιμολόγια και τις εμπορικές πολιτικές.
4. Πολιτιστικές και κοινωνικές διαφορές: Ο Βορρά και ο Νότος ανέπτυξαν ξεχωριστές πολιτισμούς και κοινωνικούς κανόνες. Οι διαφορές στις αξίες, στον τρόπο ζωής και στις πεποιθήσεις συνέβαλαν σε μια αυξανόμενη αίσθηση αποξένωσης μεταξύ των περιοχών.
5. Πολιτικές εντάσεις: Τα χρόνια που οδήγησαν στην απόσχιση χαρακτηρίστηκαν από την αύξηση της πολιτικής έντασης και της πόλωσης. Ο συμβιβασμός του 1850, ο νόμος του Κάνσας-Νεμπράσκα και η απόφαση του Dred Scott τροφοδότησαν τη συζήτηση για τη δουλεία και τον αυξημένο τομέα.
6. Φόβος της ομοσπονδιακής εξουσίας: Οι νότιοι φοβόταν ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση, υπό τη δημοκρατική διοίκηση, θα χρησιμοποιήσει την εξουσία της για να καταργήσει τη δουλεία και να υπονομεύσει τη νότια κυριαρχία. Είδαν την απόσχιση ως έναν τρόπο να διατηρήσουν τον τρόπο ζωής τους και να προστατεύσουν τα συμφέροντά τους.
7. Η εκλογή του Αβραάμ Λίνκολν: Η εκλογή του Λίνκολν ήταν ο άμεσος καταλύτης για την απόσχιση. Ενώ ο Λίνκολν αγωνίστηκε για να σταματήσει την εξάπλωση της δουλείας, οι νότιοι φοβόταν ότι η νίκη του σηματοδότησε την τελική κατάργηση της δουλείας σε ολόκληρη τη χώρα.
8. Νότιος εθνικισμός: Μια αυξανόμενη αίσθηση του νότιου εθνικισμού και της ταυτότητας συνέβαλε στην πεποίθηση ότι ο Νότος θα μπορούσε να υπάρχει ανεξάρτητα από το βορρά. Αυτό το συναίσθημα τροφοδοτήθηκε από μια κοινή αίσθηση του νότιου πολιτισμού, της ιστορίας και των παραδόσεων.
9. Φόβος κατάργησης: Το αυξανόμενο κατάργικό κίνημα στο βορρά και ο αυξανόμενος αριθμός νόμων κατά της δουλείας που ψηφίστηκαν, έφεραν φόβους μεταξύ των νότιων ότι η δουλεία θα καταργηθεί τελικά. Αυτός ο φόβος τροφοδότησε την επιθυμία για απόσχιση ως μέσο για την προστασία του θεσμού τους.
Ενώ η απόσχιση των νότιων κρατών ήταν τελικά ένα πολύπλοκο γεγονός με πολλαπλούς παράγοντες που συμβάλλουν, το κεντρικό ζήτημα παρέμεινε η διατήρηση της δουλείας και του νότιου τρόπου ζωής. Ήταν ένα αποκορύφωμα βαθιά ριζωμένων οικονομικών, κοινωνικών και πολιτικών διαφορών που τελικά οδήγησαν στην εκδήλωση του εμφυλίου πολέμου.
