Ποια προφανής κίνηση μπορεί να εξηγηθεί από ένα γεωκεντρικό μοντέλο;
* Η καθημερινή ανύψωση και ρύθμιση του ήλιου, του φεγγαριού και των αστεριών: Αυτό εξηγείται από τη γη που περιστρέφεται στον άξονά της, προκαλώντας αυτά τα ουράνια σώματα να φαίνονται να κινούνται στον ουρανό.
* Η φαινομενική κίνηση των πλανητών: Οι πλανήτες, ενώ γενικά εμφανίζονται να κινούνται προς τα δυτικά όπως τα αστέρια, παρουσιάζουν οπισθοδρομική κίνηση, όπου φαίνεται να κινούνται ανατολικά στο φόντο των αστεριών. Το γεωκεντρικό μοντέλο προσπάθησε να το εξηγήσει αυτό με την εισαγωγή σύνθετων επιτιδίων, όπου οι πλανήτες κινήθηκαν σε μικρότερους κύκλους γύρω από μεγαλύτερους κύκλους.
* Οι μεταβαλλόμενες εποχές: Η κλίση της γης στον άξονά της προκαλεί την προφανή θέση του ήλιου στον ουρανό να ποικίλει καθ 'όλη τη διάρκεια του έτους, με αποτέλεσμα τις εποχές. Αυτό μπορεί να εξηγηθεί από ένα γεωκεντρικό μοντέλο με τη γη να κλίνει στον άξονά του.
Ωστόσο, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι το γεωκεντρικό μοντέλο αγωνίζεται να εξηγήσει διάφορα φαινόμενα:
* Οι φάσεις της Αφροδίτης: Το γεωκεντρικό μοντέλο δεν εξηγεί γιατί η Αφροδίτη παρουσιάζει φάσεις όπως το φεγγάρι.
* Η μεταβαλλόμενη φωτεινότητα του Άρη: Ο Άρης φαίνεται να αλλάζει τη φωτεινότητα καθ 'όλη τη διάρκεια της τροχιάς του. Το γεωκεντρικό μοντέλο δεν μπορούσε να το εξηγήσει επαρκώς.
* parallax: Καθώς η Γη περιστρέφεται γύρω από τον ήλιο, τα κοντινά αστέρια πρέπει να φαίνεται να μετατοπίζουν τη θέση ελαφρώς στο φόντο των μακρινών αστεριών. Αυτό το φαινόμενο, που ονομάζεται Parallax, δεν είναι παρατηρήσιμο στο γεωκεντρικό μοντέλο.
Αυτές οι ελλείψεις οδήγησαν τελικά στην υιοθέτηση του ηλιοκεντρικού μοντέλου, το οποίο τοποθετεί τον ήλιο στο κέντρο του ηλιακού συστήματος, παρέχοντας μια πιο ακριβή και απλούστερη εξήγηση για τις παρατηρούμενες κινήσεις των ουράνιων αντικειμένων.
