Ποιος έγραψε για τη γεωγραφία κατά τη διάρκεια της ελληνορ-romin;
Αρχαίοι Έλληνες Γεωγράφοι:
* Hecataeus of miletus (περίπου 550-480 π.Χ.): Θεωρείται ο «πατέρας της ιστορίας» και ο «Πατέρας της Γεωγραφίας», έγραψε ένα βιβλίο που ονομάζεται "Ges Eneyos" (ταξίδι γύρω από τη γη), το οποίο ήταν ένας περιγραφικός απολογισμός του κόσμου με βάση τη διαθέσιμη γνώση.
* Ηρόδοτος (περίπου 484-425 π.Χ.): Διάσημος για τις "ιστορίες" του, η οποία περιελάμβανε γεωγραφικές περιγραφές και λογαριασμούς διαφορετικών πολιτισμών και τόπων που επισκέφθηκε. Συχνά θεωρείται ο «πατέρας της ιστορίας» παράλληλα με τον Hecataeus.
* strabo (περίπου 63 bc-24 μ.Χ.): Έγραψε το "Γεωγραφία", ένα έργο 17 τόμων που παρουσίασε μια ολοκληρωμένη άποψη του γνωστού κόσμου. Περιλαμβάνει περιγραφές διαφόρων περιοχών, τους κατοίκους τους και τους πόρους τους.
* Pausanias (περίπου 110-180 μ.Χ.): Η "περιγραφή της Ελλάδας" παρείχε λεπτομερείς λογαριασμούς για τη γεωγραφία, την ιστορία και τη μυθολογία των διαφόρων ελληνικών περιοχών.
* Πτολεμαίος (περίπου 90-168 μ.Χ.): Η «γεωγραφία» του ήταν ένα μνημειώδες έργο που καθιέρωσε ένα σύστημα γεωγραφικού πλάτους και γεωγραφικού μήκους και παρείχε χάρτες του γνωστού κόσμου. Έγινε το πρότυπο γεωγραφικό κείμενο για αιώνες και επηρέασε τη χαρτογραφία για πάνω από 1.400 χρόνια.
Αρχαίοι Ρωμαίοι Γεωγράφοι:
* Pomponius mela (περ. 43 μ.Χ.): Η "De Chorographia" του ήταν μια συνοπτική και λεπτομερής γεωγραφική πραγματεία που περιγράφει τον γνωστό κόσμο.
* Plinius Ο γέροντας (23-79 μ.Χ.): Τα "Naturalis Historia" του κάλυπταν ένα ευρύ φάσμα θεμάτων, συμπεριλαμβανομένης της γεωγραφίας, της φυσικής ιστορίας και της ιστορίας του κόσμου. Παρείχε πολύτιμες γνώσεις στη γεωγραφική γνώση της εποχής.
* Julius Caesar (100-44 π.Χ.): Παρόλο που είναι κυρίως γνωστός για τις στρατιωτικές του εκστρατείες, τα γραπτά του Καίσαρα, όπως "Σχόλια για τον Γαλλικό Πόλεμο", παρείχαν λεπτομερείς περιγραφές της γεωγραφίας και των λαών της Γαλαίας.
Αυτά είναι μόνο μερικά από τα εξέχοντα στοιχεία που συνέβαλαν στη γεωγραφική γνώση κατά τη διάρκεια της ελληνορωμαϊκής εποχής. Διαδραμάτισαν καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της κατανόησης του κόσμου και στην τοποθέτηση των θεμελίων για μελλοντικές γεωγραφικές μελέτες.