Οι συγκρούσεις μεταξύ των ωκεανών πλακών και της ηπειρωτικής θεωρούνται ότι προκύπτουν κυρίως από;
Ακολουθεί μια πιο λεπτομερής εξήγηση:
* τεκτονική πλάκας: Το εξωτερικό στρώμα της γης αποτελείται από μεγάλες, άκαμπτες πλάκες που ονομάζονται τεκτονικές πλάκες. Αυτές οι πλάκες κινούνται συνεχώς, οδηγούνται από θερμότητα και ρεύματα μεταφοράς μέσα στο μανδύα της Γης.
* Oceanic vs. Continental Plates: Οι ωκεανικές πλάκες είναι πυκνότερες από τις ηπειρωτικές πλάκες.
* Σύγκλητα όρια: Όταν συγκρούονται τεκτονικές πλάκες, ονομάζεται συγκλίνον όριο. Στην περίπτωση μιας ωκεάνιας πλάκας και μιας ηπειρωτικής πλάκας, η πυκνότερη ωκεάνια πλάκα θα υποβιβαστεί (ολίσθηση) κάτω από την ηπειρωτική πλάκα.
* Υποδιάθεση: Η υποβιβαστική ωκεάνια πλάκα λιώνει καθώς κατεβαίνει βαθύτερα στο μανδύα της Γης. Αυτό το λιωμένο υλικό μπορεί να ανέλθει στην επιφάνεια, δημιουργώντας ηφαίστεια και οροσειρά κατά μήκος της άκρης της ηπειρωτικής πλάκας.
Συνοπτικά, η κίνηση των τεκτονικών πλακών είναι η κύρια κινητήρια δύναμη πίσω από τις συγκρούσεις μεταξύ ωκεανών και ηπειρωτικών πλακών, που οδηγούν σε διαδικασίες όπως η υποβάθμιση και ο σχηματισμός διαφόρων γεωλογικών χαρακτηριστικών.