Ποιοι δύο τύποι κίνησης πλάκας παράγουν τους μεγαλύτερους σεισμούς;
1. Όρια σύγκλιση πλάκας: Αυτό είναι όπου δύο τεκτονικές πλάκες συγκρούονται. Η τεράστια πίεση και η παραγόμενη τριβή μπορούν να προκαλέσουν μια πλάκα να γλιστρήσει κάτω από την άλλη (υποβάθμιση) ή τις πλάκες να λυγίζουν και να διπλώνουν (σύγκρουση). Αυτός ο τύπος κίνησης δημιουργεί βαθιούς σεισμούς, μερικοί από τους οποίους είναι οι μεγαλύτεροι που καταγράφηκαν ποτέ.
2. Μετασχηματιστικά όρια πλάκας: Αυτό είναι όπου δύο πλάκες γλιστρούν από το άλλο οριζόντια. Ενώ η κίνηση μπορεί να φαίνεται απλή, η τριβή και το άγχος που παράγονται κατά μήκος της γραμμής σφάλματος μπορεί να προκαλέσει ισχυρούς σεισμούς, ιδιαίτερα όταν οι πλάκες "κολλήσουν" και στη συνέχεια ξαφνικά απελευθερώνουν.
Παραδείγματα:
* CONTERGENT: Ο σεισμός Tohoku του 2011 και το τσουνάμι στην Ιαπωνία, ο σεισμός της Βαλντβίας του 1960 στη Χιλή και ο σεισμός του Ινδικού Ωκεανού του 2004 είναι όλα παραδείγματα μεγάλων σεισμών που προκαλούνται από συγκλίνουσες όρια πλάκας.
* Μετασχηματισμός: Ο σεισμός του 1906 του Σαν Φρανσίσκο και ο σεισμός του Northridge του 1994 είναι και τα δύο παραδείγματα μεγάλων σεισμών που προκαλούνται από τα όρια της πλάκας μετασχηματισμού.
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι ενώ τα συγκλίνοντα όρια τείνουν να παράγουν τους * μεγαλύτερους * σεισμούς, μπορούν επίσης να είναι λιγότερο συχνές από τους σεισμούς στα όρια μετασχηματισμού. Και οι δύο τύποι ορίων μπορούν να δημιουργήσουν σημαντικούς σεισμικούς κινδύνους.
