Πώς χρησιμοποιούν σεισμομετρικά για να εντοπίσουν την προέλευση του σεισμού;
1. Σεισμικά κύματα:
* Οι σεισμοί παράγουν διαφορετικούς τύπους κυμάτων που ταξιδεύουν στη γη. Τα κύρια κύματα (κύματα Ρ) είναι κύματα συμπίεσης, ενώ τα δευτερεύοντα κύματα (κύματα S) είναι κύματα διάτμησης.
* Τα κύματα P ταξιδεύουν γρηγορότερα από τα κύματα S.
2. Δίκτυο σεισμομέτρου:
* Ένα δίκτυο σεισμομέτρων που απλώνεται σε μια περιοχή καταγράφει τους χρόνους άφιξης των κυμάτων Ρ και των κυμάτων S από σεισμό.
3. Διαφορά ώρας:
* Η διαφορά στους χρόνους άφιξης μεταξύ του κύματος Ρ και του κύματος S σε κάθε σεισμομετρητή μετράται. Αυτή η χρονική διαφορά είναι άμεσα ανάλογη προς την απόσταση μεταξύ του σεισμομέτρου και του επίκεντρου του σεισμού (το σημείο στην επιφάνεια της γης ακριβώς πάνω από την εστίαση του σεισμού).
4. Τριγωνισμός:
* Χρησιμοποιώντας τα δεδομένα διαφοράς χρόνου από τουλάχιστον τρία σεισμομετρικά, οι επιστήμονες μπορούν να σχεδιάσουν κύκλους με ακτίνες ανάλογες προς τις υπολογιζόμενες αποστάσεις από κάθε σεισμομετρητή στο επίκεντρο του σεισμού.
* Το σημείο όπου διασταυρώνονται αυτοί οι κύκλοι είναι το επίκεντρο του σεισμού.
5. Εντοπισμός της εστίασης:
* Ενώ τα σεισμομετρικά εντοπίζουν το επίκεντρο, το πραγματικό σημείο όπου ο σεισμός προέρχεται ονομάζεται εστίαση.
* Το βάθος της εστίασης καθορίζεται με την ανάλυση της διαφοράς στους χρόνους ταξιδιού διαφορετικών τύπων σεισμικών κυμάτων και λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιότητες των στρωμάτων της Γης.
Συνοπτικά:
Οι σεισμομετρίες δρουν σαν "ανιχνευτές σεισμού", καταγράφοντας τους χρόνους άφιξης σεισμικών κυμάτων. Αναλύοντας τις χρονικές διαφορές μεταξύ των κυμάτων Ρ και των κυμάτων S σε πολλούς σταθμούς, οι επιστήμονες μπορούν να εντοπίσουν τη θέση του επίκεντρου ενός σεισμού και να εκτιμήσουν το βάθος του.