Τι είναι υπεύθυνο για τη συνεχιζόμενη ανύψωση πολλών μεγάλων οροσειρών;
* Όρια σύγκλιση πλάκας: Οι περισσότερες μεγάλες ορεινές σειρές σχηματίζονται σε συγκλίνοντα όρια πλάκας, όπου συγκρούονται δύο τεκτονικές πλάκες.
* Continental-Continental σύγκρουση: Όταν δύο ηπειρωτικές πλάκες συγκρούονται, η τεράστια πίεση τους αναγκάζει τη γη να λυγίσει, να διπλώσει και να ανυψωθεί, δημιουργώντας πανύψηλες οροσειρές. Τα Ιμαλάια, οι Άλπεις και οι Απαλαχιανοί είναι πρωταρχικά παραδείγματα.
* Oceanic-Continental Collision: Όταν μια ωκεάνια πλάκα συγκρούεται με μια ηπειρωτική πλάκα, τα πυκνότερα ωκεάνια πλάκα υποθέματα (νεροχύτες) κάτω από την ηπειρωτική πλάκα. Αυτή η διαδικασία δημιουργεί ηφαιστειακά τόξα και οροσειρά στην ηπειρωτική πλευρά. Τα βουνά Άνδων στη Νότια Αμερική είναι αποτέλεσμα αυτού του τύπου σύγκρουσης.
* Isostasy: Ακόμη και μετά την αρχική ανύψωση που προκαλείται από συγκρούσεις πλάκας, τα βουνά συνεχίζουν να αυξάνονται λόγω ισοστασίας. Αυτή η αρχή δηλώνει ότι η κρούστα της γης επιπλέει στο πυκνότερο μανδύα σαν παγόβουνα στο νερό.
* Όταν τα βουνά διαβρώνονται, το βάρος στο φλοιό μειώνεται, προκαλώντας την αύξηση του φλοιού. Αυτή η διαδικασία αντισταθμίζει εν μέρει τη διάβρωση και βοηθά στη διατήρηση του ύψους των βουνών.
* Άλλοι παράγοντες: Ενώ η τεκτονική πλάκας είναι ο κύριος οδηγός, άλλοι παράγοντες μπορούν επίσης να συμβάλουν στην άνοδο του βουνού:
* Ηφαιστειακή δραστηριότητα: Τα ηφαίστεια μπορούν να προσθέσουν υλικό στην επιφάνεια της Γης, οδηγώντας σε τοπική ανύψωση.
* Μαγικές εισβολές: Όταν το μάγμα σπρώχνει από το μανδύα, μπορεί να σηκώσει την υπερκείμενη κρούστα, συμβάλλοντας στον σχηματισμό βουνών.
Συνοπτικά, ο συνδυασμός των συγκλίνουσων ορίων της πλάκας, η ισοστατική προσαρμογή και άλλοι παράγοντες που συμβάλλουν όπως ο ηφαιστειακός και οι εισβολές του μάγματος είναι υπεύθυνες για τη συνεχιζόμενη ανύψωση των μεγάλων οροσειρών.
