Γιατί τα απολιθώματα που σχηματίζονται σε ιζήματα συνήθως περιλαμβάνουν μόνο τα σκληρά μέρη των ζώων;
* αποσύνθεση: Οι μαλακοί ιστοί όπως το δέρμα, οι μύες και τα όργανα αποσυντίθενται γρήγορα μετά το θάνατο. Τα βακτηρίδια και οι μύκητες τους σπάσουν, αφήνοντας κανένα ίχνος πίσω.
* Διατήρηση: Τα σκληρά μέρη, όπως τα οστά, τα δόντια και τα κελύφη, είναι κατασκευασμένα από ανθεκτικά υλικά (φωσφορικό ασβέστιο, ανθρακικό ασβέστιο) που αντιστέκονται στην αποσύνθεση. Έχουν περισσότερες πιθανότητες να επιβιώσουν αρκετά για να ταφεί και να απολιθωθούν.
* καθίζηση: Η καθίζηση (η διαδικασία των στρωμάτων των ιζημάτων που δημιουργεί με την πάροδο του χρόνου) είναι πιο πιθανό να διατηρήσει σκληρά μέρη. Είναι βαρύτερα και λιγότερο πιθανό να διασκορπιστούν από σαρωτές ή ρεύματα.
Εξαιρέσεις:
Ενώ σπάνια, ορισμένοι μαλακοί ιστοί μπορούν να απολυθούν υπό εξαιρετικές περιστάσεις:
* Ταχεία ταφή: Εάν ένα ζώο θάβεται γρήγορα, όπως στην ηφαιστειακή τέφρα ή μια λάσπη, η αποσύνθεση μπορεί να επιβραδυνθεί, επιτρέποντας τη διατήρηση των μαλακών ιστών.
* Ανοξικά περιβάλλοντα: Τα περιβάλλοντα που δεν διαθέτουν οξυγόνο, όπως τα βάλτο ή τα βαθιά ωκεάνια δάπεδα, μπορούν να αναστέλλουν την αποσύνθεση και να επιτρέψουν τη διατήρηση των μαλακών ιστών.
* κεχριμπάρι: Τα έντομα και άλλοι μικροί οργανισμοί μπορούν να διατηρηθούν σε κεχριμπάρι, η οποία είναι απολιθωμένη ρητίνη δέντρων. Αυτό μπορεί ακόμη και να διατηρήσει ευαίσθητα χαρακτηριστικά όπως φτερά και κεραίες.
Συνολικά, ο σχηματισμός απολιθωμάτων είναι μια πολύπλοκη διαδικασία που επηρεάζεται από διάφορους παράγοντες. Ενώ τα σκληρά μέρη είναι πιο πιθανό να διατηρηθούν, οι εξαιρετικές περιστάσεις μπορούν να επιτρέψουν την απολίθωση των μαλακών ιστών.
