Πώς μετατρέπεται η λάσπη σε απολιθωμένο;
1. Θάνατος και ταφή: Ένας οργανισμός πεθαίνει και το σώμα του είναι γρήγορα θαμμένο κάτω από στρώματα ιζημάτων, όπως λάσπη, άμμο ή ηφαιστειακή τέφρα. Αυτό αποτρέπει την αποσύνθεση εμποδίζοντας το οξυγόνο και τους σαρωτές.
2. Ανοργανοποίηση: Με την πάροδο του χρόνου, τα θαμμένα υπολείμματα αντικαθίστανται αργά από ορυκτά από τα γύρω ιζήματα. Αυτή η διαδικασία, που ονομάζεται permineralization, περιλαμβάνει διαλυμένα ορυκτά που γεμίζουν τους χώρους μέσα στα οστά, τα κελύφη ή άλλα σκληρά μέρη.
3. συμπύκνωση και τσιμεντοποίηση: Το βάρος των υπερκείμενων ιζημάτων συμπιέζει τη λάσπη και τα ερείπια μέσα, πιέζοντας το νερό και τον αέρα. Τα ορυκτά που διαλύονται στο νερό κρυσταλλώνονται και δρουν σαν κόλλα, τσιμέντου των σωματιδίων ιζημάτων μαζί, σχηματίζοντας στερεό βράχο.
4. διάβρωση και έκθεση: Πάνω από εκατομμύρια χρόνια, γεωλογικές διεργασίες όπως η διάβρωση ή η τεκτονική ανύψωση μπορούν να εκθέσουν τα απολιθωμένα υπολείμματα.
Βασικά σημεία:
* Η λάσπη δεν είναι το ίδιο το απολιθωμένο. Είναι το ίζημα που περιβάλλει και προστατεύει τα υπολείμματα.
* Το απολιθωμένο είναι μια αργή διαδικασία. Μπορεί να χρειαστούν εκατομμύρια χρόνια για να συμβεί οι συνθήκες για την ανοργανοποίηση.
* Μόνο σκληρά μέρη απολύτως εύκολα. Οι μαλακοί ιστοί όπως το δέρμα, οι μύες και τα όργανα σπάνια διατηρούνται.
* Τα απολιθώματα είναι σαν στιγμιότυπα του παρελθόντος. Παρέχουν πολύτιμες πληροφορίες σχετικά με την αρχαία ζωή και τα οικοσυστήματα.
Έτσι, η λάσπη είναι ένα ζωτικό μέρος της διαδικασίας, αλλά δεν μετατρέπεται σε απολιθωμένο. Είναι το ίζημα που βοηθά στην προστασία και τη διατήρηση των υπολειμμάτων, τελικά οδηγώντας στην ανοργανοποίηση και την τελική έκθεση τους ως απολιθώματα.
