Ποιες είναι μερικές μέθοδοι εντοπισμού των απολιθωμάτων ηλικίας;

Προσδιορισμός της ηλικίας των απολιθωμάτων, μια διαδικασία που ονομάζεται χρονολόγηση , βασίζεται σε διάφορες τεχνικές, το καθένα με τα δικά του πλεονεκτήματα και περιορισμούς. Ακολουθούν μερικές κοινές μέθοδοι:

1. Σχετική χρονολόγηση:

* Stratigraphy: Αυτή η θεμελιώδη μέθοδος χρησιμοποιεί τη θέση των απολιθωμάτων μέσα στα στρώματα βράχου (στρώματα) για να καθορίσει τη σχετική ηλικία τους. Τα απολιθώματα που βρίσκονται σε χαμηλότερα στρώματα είναι γενικά παλαιότερα από αυτά που βρίσκονται σε υψηλότερα στρώματα. Αυτό βασίζεται στην αρχή της υπέρθεσης, η οποία δηλώνει ότι σε ανενόχλητες ιζηματογενείς ακολουθίες, τα παλαιότερα βράχια βρίσκονται στο κάτω μέρος.

* Διαδοχή απολιθωμάτων: Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιεί το γνωστό εξελικτικό ιστορικό της ζωής στη γη για να προσδιορίσει τη σχετική ηλικία των απολιθωμάτων. Τα απολιθώματα συγκεκριμένων οργανισμών, που είναι γνωστό ότι υπήρχαν κατά τη διάρκεια συγκεκριμένων περιόδων, βοηθούν στον περιορισμό της ηλικίας άλλων απολιθωμάτων που βρίσκονται στο ίδιο στρώμα βράχου.

* Biostratigraphy: Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιεί την παρουσία ή την απουσία ειδικών απολιθωμάτων δείκτη (απολιθώματα που είναι γνωστό ότι υπήρχαν για σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα) για να προσδιοριστούν η σχετική ηλικία των πετρωμάτων και άλλων απολιθωμάτων.

2. Απόλυτη χρονολόγηση (ραδιομετρική χρονολόγηση):

* χρονολόγηση ραδιοανθράκων: Αυτή η μέθοδος μετρά τη αποσύνθεση του ραδιενεργού άνθρακα-14 (14C) σε άζωτο-14 (14Ν) σε οργανικά υλικά. Είναι αποτελεσματικό για τη χρονολόγηση των απολιθωμάτων νεώτε από περίπου 50.000 χρόνια.

* Χρονολόγηση καλίου-Argon: Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιεί την αποσύνθεση του καλίου-40 (40k) σε Argon-40 (40ar) σε ηφαιστειακά πετρώματα, τα οποία συχνά βρίσκονται συνδεδεμένα με απολιθώματα. Χρησιμοποιείται για τη χρονολόγηση απολιθωμάτων άνω των 100.000 ετών.

* χρονολόγηση ουρανίου: Αυτή η μέθοδος μετρά την αποσύνθεση των ισότοπων ουρανίου (238U και 235U) σε ισότοπους (206pb και 207pb). Χρησιμοποιείται για τη χρονολόγηση πολύ παλιά απολιθώματα, συμπεριλαμβανομένων των δισεκατομμυρίων ετών.

* Άλλες ραδιομετρικές μέθοδοι: Άλλες μέθοδοι, όπως η χρονολόγηση του ρουβιδίου-στρόλιμου και του σαμαίου-neodymium, χρησιμοποιούνται για συγκεκριμένες γεωλογικές καταστάσεις και απολιθωμένα είδη.

3. Άλλες μέθοδοι:

* Αμινοξέος Racemization: Αυτή η μέθοδος αναλύει τον ρυθμό με τον οποίο τα αμινοξέα στα απολιθώματα αλλάζουν τον προσανατολισμό τους (από μορφή L έως D-μορφή). Είναι χρήσιμο για τη χρονολόγηση των απολιθωμάτων νεώτε από περίπου 500.000 χρόνια.

* Χρονολόγηση σχάσης: Αυτή η μέθοδος μετράει τα κομμάτια που άφησε η σχάση ουρανίου σε ορυκτά μέσα στα απολιθώματα. Είναι χρήσιμο για τη χρονολόγηση απολιθωμάτων μεταξύ 100.000 και 1 δισεκατομμυρίου ετών.

* Φωταύγεια χρονολόγηση: Αυτή η μέθοδος μετρά την ποσότητα του φωτός που εκπέμπεται από ένα απολιθωμένο όταν θερμαίνεται ή εκτίθεται στο φως. Είναι χρήσιμο για τη χρονολόγηση απολιθωμάτων μέχρι εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια.

Είναι σημαντικό να θυμάστε ότι καμία μεμονωμένη μέθοδος δεν είναι τέλεια. Κάθε μέθοδος έχει περιορισμούς και αβεβαιότητες. Οι επιστήμονες χρησιμοποιούν συχνά πολλαπλές μεθόδους για να εγκρίνουν τα αποτελέσματα και να αποκτήσουν την πιο ακριβή εκτίμηση ηλικίας για ένα απολιθωμένο.