Πώς ήταν η επιφάνεια του φεγγαριού όταν προσγειώθηκε το πρώτο άτομο;

Η επιφάνεια του φεγγαριού όταν το πρώτο άτομο προσγειώθηκε σε αυτό, Neil Armstrong το 1969, περιγράφηκε ως ένα έρημο, γκρίζο τοπίο .

Ακολουθούν μερικές λεπτομέρειες σχετικά με τη σεληνιακή επιφάνεια στη θέση προσγείωσης:

* Dusty: Η επιφάνεια καλύφθηκε σε ένα στρώμα λεπτού, σκόνης σκόνης που ονομάζεται Regolith. Αυτή η σκόνη δημιουργήθηκε από δισεκατομμύρια χρόνια μετεωροειδών επιπτώσεων.

* Rocky: Υπήρχαν πολυάριθμοι βράχοι διαφόρων μεγεθών διάσπαρτα στην επιφάνεια. Μερικοί ήταν μικροί και βότσαλοι, ενώ άλλοι ήταν μεγάλοι ογκόλιθοι.

* Cratered: Η επιφάνεια ήταν βαριά από τις επιπτώσεις. Αυτοί οι κρατήρες κυμαίνονταν σε μέγεθος από μικρές καταθλίψεις σε μεγάλες δομές που μοιάζουν με λεκάνη.

* έρημη: Το φεγγάρι δεν έχει ατμόσφαιρα, οπότε δεν υπάρχει άνεμος ή καιρός. Η επιφάνεια είναι επίσης εντελώς άγονη, χωρίς σημάδια ζωής.

* Σιωπηλά ακόμα: Υπήρχε μια απόκοσμη σιωπή, καθώς δεν υπάρχει αέρας για να μεταφέρει ήχο.

Είναι σημαντικό να θυμάστε ότι αυτή η περιγραφή ισχύει μόνο για την περιοχή κοντά στο χώρο προσγείωσης του Apollo 11. Η επιφάνεια του φεγγαριού είναι απίστευτα διαφορετική, με μια σειρά από διαφορετικά τοπία.

Συνολικά, το πρώτο άτομο που περπατούσε στο φεγγάρι βρήκε ένα τοπίο που ήταν τόσο ενθουσιώδες όσο και αλλοδαπό. Ήταν ένα μέρος σε αντίθεση με τίποτα στη γη.