Πώς μπορεί το διαστημικό λεωφορείο να πάει στο φεγγάρι;

Το διαστημικό λεωφορείο δεν ήταν σχεδιασμένο να πάει στο φεγγάρι. Σχεδιάστηκε για να μεταβεί σε χαμηλή τροχιά γης (Leo), η οποία είναι περίπου 100-1.200 μίλια πάνω από την επιφάνεια της Γης.

Εδώ γιατί το διαστημικό λεωφορείο δεν μπορούσε να φτάσει στο φεγγάρι:

* Έλλειψη πρόωσης: Οι κύριοι κινητήρες του διαστημικού λεωφορείου δεν ήταν αρκετά ισχυροί για να ξεφύγουν από τη βαρύτητα της Γης και να φτάσουν στο φεγγάρι. Βασίστηκε στο εξωτερικό καύσιμο δεξαμενών, το οποίο ήταν επαρκές μόνο για να φτάσει στο Λέοντα.

* Περιορισμένο ωφέλιμο φορτίο: Ο χώρος φορτίου του διαστημικού λεωφορείου θα μπορούσε να φέρει μόνο περιορισμένο βάρος, καθιστώντας το μη πρακτικό να μεταφέρει το επιπλέον καύσιμο και τον εξοπλισμό που απαιτείται για μια σεληνιακή αποστολή.

* Έλλειψη δυνατοτήτων προσγείωσης: Το διαστημικό λεωφορείο δεν ήταν εξοπλισμένο με μονάδα σεληνιακής προσγείωσης ή τα συστήματα που απαιτούνται για να προσγειωθούν στο φεγγάρι.

Αντί για το διαστημικό λεωφορείο, η NASA χρησιμοποίησε τον πυραύλο Saturn v και τη σεληνιακή μονάδα Apollo για να στείλει αστροναύτες στο φεγγάρι. Ο Κρόνος V ήταν απίστευτα ισχυρός, παρέχοντας την απαραίτητη ώθηση για να ξεφύγει από τη βαρύτητα της Γης και να φτάσει στο φεγγάρι. Η σεληνιακή μονάδα Apollo, σχεδιασμένη ειδικά για σεληνιακή προσγείωση, αποσπασμένη από το κύριο διαστημικό σκάφος και μεταφέρει αστροναύτες στην επιφάνεια του φεγγαριού.

Έτσι, το διαστημικό λεωφορείο ήταν ένα αξιοσημείωτο όχημα, αλλά σχεδιάστηκε για αποστολές της Γης τροχιάς, όχι για σεληνιακά ταξίδια.