Ποια μέρα εφευρέθηκαν οι ηλιακοί συλλέκτες;

Δεν υπάρχει ούτε μία "ημέρα εφεύρεσης" για ηλιακούς συλλέκτες. Η τεχνολογία αναπτύχθηκε σταδιακά με την πάροδο του χρόνου, με πολλά άτομα και ομάδες να συνεισφέρουν βασικές εξελίξεις.

Εδώ είναι ένα απλοποιημένο χρονοδιάγραμμα:

* 1839: Ο Alexandre Edmond Becquerel παρατήρησε το φωτοβολταϊκό αποτέλεσμα, το θεμέλιο της ηλιακής ενέργειας.

* 1873: Ο Willoughby Smith ανακάλυψε τη φωτοαγωγιμότητα του σεληνίου, οδηγώντας στα πρώτα πρακτικά ηλιακά κύτταρα.

* 1905: Η εξήγηση του φωτοηλεκτρικού αποτελέσματος του Albert Einstein παρείχε τη θεωρητική βάση για την ηλιακή ενέργεια.

* 1954: Το Bell Labs δημιούργησε το πρώτο πρακτικό ηλιακό κύτταρο πυριτίου, σηματοδοτώντας ένα σημαντικό ορόσημο στην ανάπτυξη της ηλιακής τεχνολογίας.

* 1960s: Τα ηλιακά πάνελ αναπτύχθηκαν για διαστημικές εφαρμογές, προωθώντας περαιτέρω την αποτελεσματικότητά τους.

* 1970s: Η πετρελαϊκή κρίση προκάλεσε το ενδιαφέρον για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, οδηγώντας σε έρευνα και ανάπτυξη ηλιακών συλλεκτών για χερσαία χρήση.

* Παρούσα: Οι συνεχείς βελτιώσεις στην αποτελεσματικότητα, τα υλικά και τις διαδικασίες παραγωγής έχουν καταστήσει τις ηλιακές συλλέκτες πιο προσιτές και προσιτές.

Έτσι, ενώ μια συγκεκριμένη "ημέρα εφεύρεσης" για ηλιακούς συλλέκτες δεν υπάρχει, η ανάπτυξη αυτής της τεχνολογίας υπήρξε μια συνεχής διαδικασία που εκτείνεται πάνω από 180 χρόνια.