Γιατί βρίσκετε σπηλιές και σταλακτίτες μόνο στην περιοχή ασβεστόλιθου;
* Διαλυτότητα ασβεστόλιθου: Ο ασβεστόλιθος αποτελείται κυρίως από ανθρακικό ασβέστιο (CACO3), το οποίο είναι ελαφρώς διαλυτό σε όξινο νερό. Αυτή η διαλυτότητα είναι το κλειδί για τον σχηματισμό σπηλαίων.
* Σχηματισμός σπηλαίων: Το βρόχινο νερό απορροφά φυσικά το διοξείδιο του άνθρακα από την ατμόσφαιρα, σχηματίζοντας ένα αδύναμο ανθρακικό οξύ. Όταν αυτό το όξινο νερό διεισδύει στο έδαφος, διαλύει το ανθρακικό ασβέστιο σε ασβεστόλιθο, δημιουργώντας ρωγμές και ρωγμές. Με την πάροδο του χρόνου, αυτές οι ρωγμές διευρύνονται, σχηματίζοντας τελικά σπηλιές.
* Στάλταττες και σταλαγμίτες: Καθώς το όξινο νερό συνεχίζει να στάζει από την οροφή του σπηλαίου, απελευθερώνει το διαλυμένο ανθρακικό ασβέστιο, καταθέτοντάς το σε δομική δομή. Αυτό σχηματίζει σταλακτίτες (κρέμονται από την οροφή). Όταν οι σταγόνες χτύπησαν το δάπεδο του σπηλαίου, καταθέτουν ανθρακικό ασβέστιο, σχηματίζοντας σταλαγμίτες (μεγαλώνουν προς τα πάνω).
Γιατί όχι άλλοι τύποι ροκ;
Ενώ άλλοι τύποι βράχων μπορούν να σχηματίσουν σπηλιές (όπως ο ψαμμίτης ή ο γρανίτης), είναι πολύ λιγότερο συνηθισμένοι και συχνά σχηματίζονται με διαφορετικές διαδικασίες.
* Sandstone: Οι σπηλιές σε ψαμμίτη συνήθως σχηματίζονται με διάβρωση από τον άνεμο, το νερό ή και τα δύο.
* γρανίτης: Οι σπηλιές γρανίτη συχνά σχηματίζονται από τεκτονικές δυνάμεις ή καιρικές συνθήκες.
Η μοναδική χημική σύνθεση του ασβεστόλιθου και η ευαισθησία του στο όξινο νερό καθιστούν το ιδανικό βράχο για τη διαμόρφωση των θεαματικών συστημάτων και σχηματισμών σπηλαίων που βλέπουμε σήμερα.