Πώς σχηματίστηκε η ηπειρωτική κρούστα;
1. Μερική τήξη της ωκεάνιας κρούστας:
* Ζώνες υποβάθμισης: Όταν οι ωκεάνιες πλάκες συγκρούονται, ένα πιάτο αναγκάζεται κάτω από την άλλη (υποβάθμιση). Η φθίνουσα πλάκα λιώνει λόγω της αύξησης της πίεσης και της θερμοκρασίας.
* γενιά μάγμα: Αυτή η τήξη παράγει μάγμα, το οποίο είναι λιγότερο πυκνό από το γύρω μανδύα και αυξάνεται προς την επιφάνεια.
* Volcanism: Το ανερχόμενο μάγμα μπορεί να εκραγεί στην επιφάνεια, σχηματίζοντας ηφαιστειακά τόξα. Αυτά τα ηφαίστεια μπορούν να δημιουργήσουν νέα ηπειρωτική κρούστα μέσω επαναλαμβανόμενων εκρήξεων.
2. Αύξηση των νησιωτικών τόξων και των μικροηθετών:
* συγκρούσεις τόξου νησιού: Καθώς τα ηφαιστειακά νησιά μεγαλώνουν, μπορούν να συγκρουστούν με υπάρχουσες ηπείρους ή άλλα τόξα του νησιού. Αυτή η σύγκρουση μπορεί να προσθέσει περισσότερη γη στην ήπειρο.
* Μικροκύτταρα: Αυτά είναι μικρά θραύσματα της ηπειρωτικής κρούστας που μπορούν να μεταφερθούν με τεκτονική πλάκας και τελικά να ενσωματωθούν σε μεγαλύτερες ηπείρους.
3. Ηπειρωτική ανάπτυξη και σταθεροποίηση:
* πάχυνση και διαφοροποίηση: Με την πάροδο του χρόνου, η επαναλαμβανόμενη προσθήκη νέων κρούστας και οι επακόλουθες διαδικασίες διάβρωσης και καιρού συμβάλλουν στην πάχυνση και τη διαφοροποίηση του ηπειρωτικού φλοιού.
* ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑ: Το μάγμα μπορεί επίσης να εισβάλει στην υπάρχουσα ηπειρωτική κρούστα, προσθέτοντας νέο υλικό και μεταβάλλοντας τη σύνθεση του φλοιού.
* Σταθερή πλατφόρμα σχηματισμού: Η πυκνωμένη και διαφοροποιημένη ηπειρωτική κρούστα γίνεται πιο σταθερή και ανθεκτική στη διάβρωση, σχηματίζοντας τις σταθερές πλατφόρμες που αποτελούν τον πυρήνα των ηπείρων.
4. Continental Drift και Supercontinents:
* τεκτονική πλάκας: Πάνω από εκατομμύρια χρόνια, οι ηπείρους κινούνται και συγκρούονται, σχηματίζοντας υπερκρατικά. Αυτά τα υπερ -κύματα μπορούν τελικά να σπάσουν ξανά, οδηγώντας στο σχηματισμό νέων ηπείρων.
Βασικά χαρακτηριστικά της ηπειρωτικής κρούστας:
* Σύνθεση: Που αποτελείται κυρίως από γρανίτη και άλλους φελητικούς βράχους, πλούσια σε πυρίτιο, αλουμίνιο, νάτριο, κάλιο και ασβέστιο.
* πάχος: Πολύ παχύτερο από την ωκεάνια κρούστα (35-70 χλμ.).
* Πυκνότητα: Λιγότερο πυκνό από την ωκεάνια κρούστα.
* Ηλικία: Πολύ παλαιότερο από την ωκεάνια κρούστα, με μερικά ηπειρωτικά βράχια που χρονολογούνται από 4 δισεκατομμύρια ετών.
Συνοπτικά:
Ο σχηματισμός της ηπειρωτικής κρούστας είναι μια συνεχής διαδικασία που οδηγείται από την τεκτονική πλάκας, την ηφαιστειακή δραστηριότητα και την αύξηση των μικρότερων εκτάσεων. Πρόκειται για μια δυναμική και πολύπλοκη διαδικασία που έχει διαμορφώσει τις ηπείρους της Γης για δισεκατομμύρια χρόνια.
