Όριο μεταξύ κρούστας και μανδύα;

Το όριο μεταξύ της κρούστας της γης και του μανδύα ονομάζεται Mohorovičić ασυνέπεια , ή moho για σύντομο χρονικό διάστημα.

Ακολουθεί μια ανάλυση του τι ορίζει αυτό το όριο:

* Σεισμικά κύματα: Το MOHO αναγνωρίζεται από μια απότομη αύξηση της ταχύτητας των σεισμικών κυμάτων, συγκεκριμένα των κυμάτων Ρ (πρωτογενή ή συμπιεστικά κύματα) και κύματα S (δευτερογενή ή διάτμηση). Αυτή η αλλαγή στην ταχύτητα προκαλείται από το πυκνότερο, πιο άκαμπτο βράχο του μανδύα.

* Σύνθεση: Η κρούστα αποτελείται κυρίως από ελαφρύτερα, λιγότερο πυκνά βράχια όπως γρανίτη και βασάλτη. Το μανδύα, ωστόσο, αποτελείται από πυκνότερα, υπερφυσικά πετρώματα όπως το περιδοτίτη.

* βάθος: Το βάθος του Moho ποικίλλει ανάλογα με την τοποθεσία, που κυμαίνεται από περίπου 5 χλμ. (3 μίλια) κάτω από το δάπεδο του ωκεανού έως περίπου 35 χλμ. (22 μίλια) κάτω από τις ηπείρους.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι το Moho δεν είναι ένα αιχμηρό, απόλυτα καθορισμένο όριο. Είναι περισσότερο μια ζώνη μετάβασης όπου οι ιδιότητες των πετρωμάτων αλλάζουν σταδιακά.

Εδώ είναι μια απλή αναλογία:Φανταστείτε ένα στρώμα άμμου πάνω από ένα στρώμα βότσαλα. Η μετάβαση μεταξύ των δύο δεν είναι απότομη, αλλά μάλλον μια σταδιακή αλλαγή στο μέγεθος των σωματιδίων. Το Moho είναι παρόμοιο, με μια σταδιακή αλλαγή στη σύνθεση και την πυκνότητα του βράχου.