Ποιοι είναι οι δύο τύποι κλιματικών ενδείξεων που υποστηρίζουν την Continental Drift Hypotheis;
1. Διανομή απολιθωμάτων:
* Παρόμοια απολιθώματα που βρίσκονται σε διαφορετικές ηπείρους: Η ανακάλυψη πανομοιότυπων ή πολύ παρόμοιων απολιθωμάτων των αρχαίων οργανισμών, όπως ο Mesosaurus (ένα ερπετό γλυκού νερού) και το Glossopteris (Fern), στις ηπείρους που τώρα χωρίζονται από τεράστιους ωκεανούς παρέχουν ισχυρές ενδείξεις για την Continental Drift. Αυτό υποδηλώνει ότι αυτές οι ηπείρους ενώνονται κάποτε, επιτρέποντας σε αυτούς τους οργανισμούς να ευδοκιμήσουν σε παρόμοια περιβάλλοντα.
* απολιθώματα ειδικά για το κλίμα σε απροσδόκητες τοποθεσίες: Για παράδειγμα, η εύρεση απολιθωμάτων τροπικών φυτών στην Ανταρκτική, η οποία είναι τώρα μια κατεψυγμένη ήπειρος, δείχνει ότι η Ανταρκτική βρισκόταν κάποτε σε μια θερμότερη, πιο τροπική περιοχή. Αυτό υποστηρίζει περαιτέρω την ιδέα των ηπείρων που μετατοπίζουν τις θέσεις τους με την πάροδο του χρόνου.
2. Γεωλογικές ενδείξεις παγετώδων:
* ταιριάζοντας τις παγετώνες ραβδώσεις: Οι παγετώδες ραβδώσεις, οι γρατζουνιές που αφήνονται από τους παγετώνες στο υπόβαθρο, δείχνουν αξιοσημείωτα παρόμοια πρότυπα σε ηπείρους που είναι πλέον μακριά, όπως η Νότια Αμερική, η Αφρική, η Ινδία και η Αυστραλία. Αυτό υποδηλώνει ότι αυτές οι ηπείρους ήταν κάποτε συνδεδεμένες και βίωσαν παγετώντας μαζί.
* Καταθέσεις παγετώνων ηπειρωτικής κλίμακας: Οι καταθέσεις των παγετώνων (τα θραύσματα βράχου που μεταφέρονται από τους παγετώνες) βρίσκονται σε περιοχές που θα ήταν πολύ ζεστές για τους παγετώνες εάν οι ηπείρους βρίσκονταν στις τρέχουσες τοποθεσίες τους. Αυτό δείχνει ότι αυτές οι περιοχές ήταν κάποτε πιο κοντά στους πόλους και έζησαν παγετώδες συνθήκες.
Αυτές οι κλιματικές ενδείξεις, μαζί με άλλα γεωλογικά στοιχεία, υποστηρίζουν έντονα τη θεωρία της ηπειρωτικής μετατόπισης, η οποία έχει πλέον εξελιχθεί στη σύγχρονη θεωρία της τεκτονικής πλάκας.
