bj
    >> Φυσικές Επιστήμες >  >> Επιστήμη της Γης

Ποιες διαδικασίες που βοηθούν στη διαμόρφωση της επιφάνειας είναι εμφανείς στις ασπίδες Precambrian;

Οι ασπίδες Precambrian είναι μερικά από τα παλαιότερα και πιο σταθερά μέρη του φλοιού της γης. Έχουν διαμορφωθεί από μια ποικιλία διαδικασιών για δισεκατομμύρια χρόνια, μερικά από τα οποία είναι ακόμα εμφανή σήμερα. Εδώ είναι μερικές από τις βασικές διαδικασίες:

1. IGNEUS ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ:

* Volcanism: Η εκτεταμένη ηφαιστειακή δραστηριότητα κατά τη διάρκεια της εποχής Precambrian σχημάτισε τεράστιες ροές λάβα και ηφαιστειακά βουνά. Αυτά στερεοποιήθηκαν σε πυριγενή πετρώματα, τα οποία αποτελούν ένα σημαντικό μέρος των ασπίδων.

* παρεμβατική πυριγενή δραστηριότητα: Το μάγμα έσπρωξε μέσα από το φλοιό της γης και στερεοποιήθηκε, δημιουργώντας πλουτόνες και ματαιοδοξίες. Αυτές οι μαζικές εισβολές συχνά εκτίθενται σήμερα, καθώς τα πρωτότυπα υπερκείμενα βράχια έχουν διαβρωθεί μακριά.

2. Μεταμορφισμός:

* Περιφερειακός μεταμορφισμός: Η έντονη θερμότητα και η πίεση που σχετίζονται με την τεκτονική δραστηριότητα μπορούν να μεταβάλουν τους υπάρχοντες βράχους, μετατρέποντάς τα σε μεταμορφωμένους βράχους. Αυτό είναι εμφανές στην ευρέως διαδεδομένη παρουσία γνείδων, σχιστολιθικών και μαρμάρων σε ασπίδες Precambrian.

* Επικοινωνήστε με τον μεταμορφισμό: Η θερμότητα από παρεμβατική πυριγενή δραστηριότητα μπορεί να μεταμορφώσει τους γύρω βράχους, δημιουργώντας ζώνες αλλαγμένων ορυκτών.

3. Διάβρωση και καθίζηση:

* διάβρωση: Πάνω από εκατομμύρια χρόνια, οι καιρικές συνθήκες και η διάβρωση έχουν γλιστρήσει τις ασπίδες Precambrian, φορώντας τα βουνά και εκθέτοντας τους υποκείμενους πυριγενούς και μεταμορφικούς βράχους.

* καθίζηση: Το διαβρωμένο υλικό εναποτίθεται στις λεκάνες, σχηματίζοντας ιζηματογενείς βράχους. Αυτά συχνά εμφανίζονται σε νεότερα στρώματα πάνω από το παλαιότερο υπόγειο Precambrian.

4. Τεκτονική δραστηριότητα:

* τεκτονική πλάκας: Η κίνηση των τεκτονικών πλακών έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση των ασπίδων Precambrian. Οι ηπειρωτικές συγκρούσεις και τα γεγονότα της ραφής έχουν δημιουργήσει οροσειρές, ζώνες σφάλματος και λεκάνες, επηρεάζοντας τη διανομή των πετρωμάτων και τη συνολική δομή της ασπίδας.

* Βλάβη και αναδίπλωση: Οι τεράστιες δυνάμεις που εμπλέκονται στην τεκτονική δραστηριότητα οδηγούν σε αναδίπλωση και βλάβη των στρώσεων των βράχων, δημιουργώντας ορατές δομές μέσα στις ασπίδες.

5. Παγετώδη δραστηριότητα:

* παγετώνα: Οι περιόδους εκτεταμένης παγετώνας, ιδιαίτερα στις μεταγενέστερες εποχές Precambrian και Paleozoic, έχουν διαμορφώσει το τοπίο ορισμένων ασπίδων Precambrian. Η διάβρωση των παγετώνων δημιούργησε διακριτικές μορφές γης, όπως κοιλάδες, φιόρδ και παγετώνες.

6. Καιρικές συνθήκες και διάβρωση:

* Χημικές καιρικές συνθήκες: Οι χημικές αντιδράσεις με νερό, οξυγόνο και οξέα διασπούν ορυκτά και πετρώματα, διαμορφώνοντας περαιτέρω την επιφάνεια της ασπίδας.

* Φυσικές καιρικές συνθήκες: Οι μεταβολές της θερμοκρασίας, ο άνεμος και ο πάγος μπορούν να σπάσουν φυσικά τους βράχους, να δημιουργούν μικρότερα θραύσματα και να συμβάλλουν στη διάβρωση.

Παραδείγματα προφαμένων διαδικασιών:

* Καναδική ασπίδα: Τα αποδεικτικά στοιχεία του ηφαιστείου, των πυριγενών εισβολών, του περιφερειακού μεταμορφισμού, της διάβρωσης των παγετώνων και της βλάβης είναι ευρέως διαδεδομένες στην καναδική ασπίδα.

* Βαλτική ασπίδα: Η ασπίδα της Βαλτικής παρουσιάζει την επίδραση της έντονης τεκτονικής δραστηριότητας, οδηγώντας στο σχηματισμό μεταμορφωμένων πετρωμάτων και διακριτικών γεωλογικών δομών.

* Αυστραλιανή ασπίδα: Η Αυστραλιανή Ασπίδα εμφανίζει τις επιπτώσεις των εκτεταμένων καιρικών συνθηκών και της διάβρωσης, οδηγώντας στο σχηματισμό μοναδικών μορφών γης όπως τα mesas και buttes.

Η κατανόηση αυτών των διαδικασιών είναι ζωτικής σημασίας για την κατανόηση της γεωλογικής ιστορίας των ασπίδων Precambrian και της εξέλιξης του φλοιού της γης. Παρέχουν επίσης πολύτιμες γνώσεις σχετικά με τη δυναμική της τεκτονικής πλάκας και των μακροπρόθεσμων γεωλογικών διεργασιών που συνεχίζουν να διαμορφώνουν τον πλανήτη μας.

Πεντοξείδιο του διφωσφόρου:Τύπος και μοριακή μάζα

Πεντοξείδιο του διφωσφόρου:Τύπος και μοριακή μάζα

Το πεντοξείδιο του διφωσφόρου είναι μια ομοιοπολική ένωση που έχει εμπειρικό τύπο P2 O5 και έναν χημικό τύπο  P4 O10 . Η μοριακή μάζα του πεντοξειδίου του διφωσφόρου είναι το άθροισμα της μοριακής μάζας καθενός από τα άτομα του χημικού του τύπου. Οι μοριακές μάζες του φωσφόρου (P) και του οξυγόνου

Διατομικά Στοιχεία

Διατομικά Στοιχεία

Υπάρχουν 7 διατομικά στοιχεία . Είναι Υδρογόνο (H2 ), Άζωτο (N2 ), Φθόριο (F2 ), Οξυγόνο (O2 ), ιώδιο (I2 ), Χλώριο (Cl2 ), και βρώμιο (Br2 ). Σε αυτό το άρθρο, θα συζητήσουμε όχι μόνο τα διατομικά στοιχεία αλλά και τα μονοατομικά τους αντίστοιχα. Εάν θέλετε να μάθετε περισσότερα τόσο για τα διατομ

Το SO2 είναι πολικό ή μη πολικό;

Το SO2 είναι πολικό ή μη πολικό;

Πιθανότατα έχετε ακούσει ότι τα μόρια έχουν κάτι που ονομάζεται πολικότητα. Για παράδειγμα, το νερό είναι ένα πολικό μόριο ενώ το διοξείδιο του άνθρακα είναι ένα μη πολικό μόριο. Τι γίνεται με το διοξείδιο του θείου, είναι πολικό ή μη; Το διοξείδιο του θείου θεωρείται πολικό μόριο. Τι ακριβώς σημαί