Πώς διαφέρουν οι δύο τύποι κρούστας;
1. Σύνθεση:
* Continental Crust: Αποτελείται κυρίως από λιγότερο πυκνά, γρανιτικά πετρώματα όπως γρανίτη, ριολίτης και ανδεσίτη. Περιέχει υψηλότερα επίπεδα πυριτίας, αλουμινίου, καλίου και νάτριο.
* Ωκεανική κρούστα: Κυρίως αποτελείται από πυκνότερα, βασαλτικά πετρώματα όπως βασάλτη και Gabbro. Περιέχει υψηλότερα επίπεδα σιδήρου, μαγνησίου και ασβεστίου.
2. Πάχος:
* Continental Crust: Παχύτερο, με μέσο όρο πάχους 30-50 χλμ., Με ορισμένες περιοχές να φτάνουν πάνω από 70 χλμ.
* Ωκεανική κρούστα: Λεπτότερο, με μέσο όρο περίπου 7 χλμ.
3. Πυκνότητα:
* Continental Crust: Λιγότερο πυκνό (περίπου 2,7 g/cm3)
* Ωκεανική κρούστα: Πιο πυκνό (περίπου 3,0 g/cm3)
4. Ηλικία:
* Continental Crust: Μπορεί να είναι απίστευτα παλιά, με μερικά μέρη που χρονολογούνται δισεκατομμύρια χρόνια.
* Ωκεανική κρούστα: Σχετικά νέοι, τυπικά όχι άνω των 200 εκατομμυρίων ετών. Αυτό οφείλεται στη διαδικασία της υποβάθμισης, όπου η ωκεάνια κρούστα ανακυκλώνεται πίσω στο μανδύα της Γης.
5. Τοπογραφία:
* Continental Crust: Σχηματίζει τις ηπείρους και τα οροπέδια, που χαρακτηρίζονται από διάφορα τοπία, συμπεριλαμβανομένων των βουνών, των κοιλάδων και των πεδιάδων.
* Ωκεανική κρούστα: Συνθέτει το δάπεδο του ωκεανού, κυρίως επίπεδη και σχετικά αόριστα, εκτός από τις κορυφογραμμές, τα χαρακώματα και τα ηφαιστειακά seamounts.
6. Σχηματισμός:
* Continental Crust: Που σχηματίζονται μέσω σύνθετων διεργασιών που περιλαμβάνουν ηφαιστειακές εκρήξεις, τεκτονικές συγκρούσεις και ανακύκλωση παλαιότερων κρούστας.
* Ωκεανική κρούστα: Σχηματίζονται στις κορυφογραμμές των μέσων ωκεανών όπου το μάγμα ανεβαίνει από το μανδύα και δροσίζει, δημιουργώντας νέα κρούστα.
Συνοπτικά:
* Η ηπειρωτική κρούστα είναι μεγαλύτερη, παχύτερη, λιγότερο πυκνή και αποτελείται από γρανιτικά πετρώματα. Σχηματίζει ηπείρους και οροπέδια.
* Η ωκεάνια κρούστα είναι νεότερη, λεπτότερη, πυκνότερη και αποτελείται από βασαλτικούς βράχους. Σχηματίζει το πάτωμα του ωκεανού.
Αυτές οι διαφορές στη σύνθεση, το πάχος και την πυκνότητα έχουν σημαντικές επιπτώσεις στην τεκτονική της πλάκας, στον σχηματισμό βουνών και στη διανομή των πόρων της Γης.
