Ποια όρια πλάκας βιώνουν τους βαθύτερους σεισμούς;
Εδώ είναι γιατί:
* Ζώνες υποβάθμισης: Όταν μια ωκεάνια πλάκα συγκρούεται με μια ηπειρωτική πλάκα (ή μια άλλη ωκεάνια πλάκα), η πυκνότερη ωκεάνια πλάκα στρέφεται και ολισθαίνει κάτω από την λιγότερο πυκνή πλάκα. Αυτή η διαδικασία ονομάζεται υποβάθμιση.
* βαθύτεροι σεισμοί: Η υποπληθυσμένη πλάκα κατεβαίνει στο μανδύα της Γης, αντιμετωπίζοντας όλο και πιο υψηλές θερμοκρασίες και πιέσεις. Αυτή η διαδικασία δημιουργεί τριβή, προκαλώντας τα βράχια να παραμορφωθούν και τελικά να θραύσουν, με αποτέλεσμα σεισμούς. Αυτοί οι σεισμοί μπορούν να εμφανιστούν σε πολύ βαθιά βάθη, φτάνοντας ακόμη και στο κατώτερο μανδύα.
* ζώνες Wadati-Benioff: Αυτές οι ζώνες των σεισμών επίπεδων βυθίζονται προς τα κάτω, εντοπίζοντας το μονοπάτι της φθίνουσας υποπυρισμένης πλάκας. Παρέχουν σαφή στοιχεία για την εμφάνιση βαθιών σεισμών σε συγκλίνουσες όρια πλάκας.
Παραδείγματα:
* Η τάφρο peru-chile είναι ένα πρωταρχικό παράδειγμα μιας ζώνης υποπίεσης όπου εμφανίζονται εξαιρετικά βαθιές σεισμοί.
* Το mariana trench (το βαθύτερο μέρος του ωκεανού) είναι μια άλλη θέση όπου οι βαθιές σεισμοί είναι κοινό.
Σημαντική σημείωση: Ενώ τα συγκλίνοντα όρια πλάκας είναι οι κύριες θέσεις για βαθιούς σεισμούς, μπορούν επίσης να εμφανιστούν σεισμοί σε άλλους τύπους ορίων πλάκας.