Τι εξηγεί ότι ο ασβεστόλιθος ξεκίνησε ως κοράλλια μπορεί να βρεθεί στις ηπείρους;
1. Κοραλλιογενείς ύφαλοι:
* σχηματισμός: Οι κοραλλιογενείς ύφαλοι κατασκευάζονται κυρίως από μικροσκοπικά θαλάσσια ζώα που ονομάζονται κοράλλια. Εκκρίνουν το ανθρακικό ασβέστιο (CACO3), το οποίο σχηματίζει τους σκληρούς σκελετούς τους. Αυτοί οι σκελετοί συσσωρεύονται με την πάροδο του χρόνου, δημιουργώντας τη δομή των υφάλων.
* Τοποθεσία: Οι ύφαλοι συνήθως ευδοκιμούν σε ζεστά, καθαρά, ρηχά νερά. Οι περισσότεροι βρίσκονται σε τροπικές και υποτροπικές περιοχές.
2. Τεκτονική πλάκας και ηπειρωτική μετατόπιση:
* Κίνηση της Γης: Η κρούστα της γης αποτελείται από μεγάλες πλάκες που κινούνται συνεχώς και αλληλεπιδρούν. Αυτό είναι γνωστό ως τεκτονική πλάκας.
* σύγκρουση και ανύψωση: Όταν οι ωκεανικές πλάκες συγκρούονται με ηπειρωτικές πλάκες, η ωκεάνια πλάκα αναγκάζεται κάτω από την ηπειρωτική πλάκα (υποβάθμιση). Αυτή η διαδικασία μπορεί να προκαλέσει την κατάσβεση και την άνοδο της ηπειρωτικής πλάκας, σχηματίζοντας βουνά.
* Υπεύθυνος ανάκαμψης: Εάν υπήρχαν κοραλλιογενείς ύφαλοι κοντά στην άκρη μιας ηπείρου που ανεβάστηκε, θα ανυψώνονταν μαζί με τη γη.
3. Διάβρωση και μεταφορά:
* Weathering και διάβρωση: Πάνω από εκατομμύρια χρόνια, οι ανυψωμένοι κοραλλιογενείς υφάλους εκτίθενται σε καιρικές συνθήκες και διάβρωση που προκαλούνται από τον άνεμο, τη βροχή και τα ποτάμια. Αυτό διασπά τον ασβεστόλιθο.
* Μεταφορά ιζημάτων: Τα διαβρωμένα θραύσματα ασβεστόλιθου μεταφέρονται από ποτάμια και ρέματα, φτάνοντας τελικά στους εσωτερικούς χώρους των ηπείρων.
4. Απόθεση και σχηματισμό ορυκτών:
* Συσσώρευση ιζημάτων: Αυτά τα θραύσματα κατατίθενται σε διάφορες τοποθεσίες, συχνά σε κοιλάδες, λίμνες ή θάλασσες.
* συμπύκνωση και τσιμεντοποίηση: Με την πάροδο του χρόνου, συσσωρεύονται στρώματα ιζημάτων, συμπιέζονται υπό πίεση και τσιμεντάνονται μαζί, σχηματίζοντας στρώματα ασβεστόλιθου.
* απολιθώματα: Οι σκελετοί των κοραλλιών, μαζί με άλλα θαλάσσια απολιθώματα, συχνά διατηρούνται μέσα στα στρώματα ασβεστόλιθου.
Συνοπτικά:
Η παρουσία ασβεστόλιθου που σχηματίζεται από τα κοράλλια στις ηπείρους είναι μια απόδειξη των δυναμικών διεργασιών της τεκτονικής της πλάκας, της γεωλογικής ανύψωσης και των αμείλικτων δυνάμεων διάβρωσης και καθίζησης. Δείχνει τους απίστευτους μετασχηματισμούς που υφίσταται η επιφάνεια της Γης σε τεράστιες περιόδους.
