Πού προστίθεται η νέα κρούστα, καθώς αφορά τα όρια των πλακών;

Το νέο κρούστα προστίθεται στα Divergent Plate Boundares . Εδώ είναι μια κατανομή:

* Διάφορα όρια πλάκας: Αυτές είναι περιοχές όπου οι τεκτονικές πλάκες απομακρύνονται. Καθώς τραβούν μακριά, το μάγμα από το μανδύα της Γης ανεβαίνει στην επιφάνεια, δροσίζει και στερεοποιείται, δημιουργώντας νέα κρούστα. Αυτή η διαδικασία ονομάζεται Seafloor Spreading και εμφανίζεται κυρίως στις κορυφογραμμές των μέσων ωκεανών.

* Όρια σύγκλιση πλάκας: Αυτές είναι περιοχές όπου συγκρούονται τεκτονικές πλάκες. Σε αυτά τα όρια, η παλαιότερη κρούστα καταστρέφεται συνήθως μέσω της υποβάθμισης (μία πλάκα που ολισθαίνει κάτω από το άλλο) ή μέσω του κτιρίου βουνών (πλάκες που πιέζουν το ένα το άλλο).

* Μετασχηματιστικά όρια πλάκας: Αυτές είναι περιοχές όπου οι τεκτονικές πλάκες γλιστρούν ο ένας στον άλλο οριζόντια. Κανένα νέο κρούστα δεν δημιουργείται ή καταστρέφεται σε αυτά τα όρια.

Εδώ είναι μια απλή αναλογία: Φανταστείτε δύο ζώνες μεταφοράς που κινούνται προς αντίθετες κατευθύνσεις. Ο χώρος μεταξύ τους αντιπροσωπεύει ένα αποκλίνον όριο πλάκας. Καθώς οι ζώνες κινούνται, προστίθεται νέο υλικό στις ζώνες από μια πηγή κάτω από αυτές. Αυτό το νέο υλικό αντιπροσωπεύει τη νέα κρούστα που σχηματίζεται στο διαφορετικό όριο.

Βασικά σημεία:

* Η συντριπτική πλειοψηφία της νέας κρούστας σχηματίζεται στις κορυφογραμμές των μέσων ωκεανών.

* Το ποσοστό της διάδοσης του θαλασσινού νερού ποικίλλει, αλλά είναι γενικά της τάξης των μερικών εκατοστών ετησίως.

* Η διαδικασία της διάδοσης του θαλασσινού νερού αποτελεί βασικό μέρος της θεωρίας της τεκτονικής της πλάκας, γεγονός που εξηγεί την κίνηση και την αλληλεπίδραση των τεκτονικών πλακών της Γης.