Γιατί λιώνει ο βράχος όταν κατεβαίνει η ωκεάνια πλάκα;
1. Υποφεύρεση: Η ωκεάνια πλάκα, που είναι πυκνότερη από την ηπειρωτική πλάκα, πιέζεται προς τα κάτω (υποβιβασμένος) κάτω από αυτό.
2. Τριβή και θερμότητα: Η φθίνουσα ωκεάνια πλάκα συναντά τεράστια τριβή ενάντια στην ηπειρωτική πλάκα. Αυτή η τριβή παράγει σημαντική θερμότητα.
3. Πίεση: Καθώς η πλάκα κατεβαίνει βαθύτερα στο μανδύα της Γης, η τεράστια πίεση αυξάνεται επίσης. Αυτή η πίεση, σε συνδυασμό με τη θερμότητα από την τριβή, αυξάνει το σημείο τήξης των γύρω βράχων του μανδύα.
4. Περιεχόμενο νερού: Η ωκεάνια πλάκα φέρει σημαντική ποσότητα νερού στα ορυκτά του. Καθώς η πλάκα κατεβαίνει, αυτό το νερό απελευθερώνεται, ενεργώντας ως "ροή" που μειώνει περαιτέρω το σημείο τήξης του γύρω βράχου του μανδύα.
5. Μερική τήξη: Αυτός ο συνδυασμός θερμότητας, πίεσης και περιεκτικότητας σε νερό οδηγεί στη μερική τήξη του γύρω βράχου του μανδύα. Αυτό σημαίνει ότι μόνο ένα τμήμα του βράχου λιώνει, δημιουργώντας μια δεξαμενή μάγματος.
6. Magma Rise: Το μάγμα, που είναι λιγότερο πυκνό από το περιβάλλον στερεό βράχο, ανεβαίνει προς τα πάνω μέσα από το μανδύα και το φλοιό. Αυτό το μάγμα μπορεί τελικά να εκραγεί στην επιφάνεια, σχηματίζοντας ηφαίστεια.
Συνοπτικά:
* Δεν είναι μόνο η κάθοδο της πλάκας που προκαλεί τήξη, αλλά ο συνδυασμός παραγόντων: τριβή, πίεση και περιεκτικότητα σε νερό.
* Μερική τήξη: Όχι ολόκληρο το βράχο λιώνει, αλλά ένα τμήμα, δημιουργώντας μάγμα.
* Άνοδος Magma: Το λιγότερο πυκνό μάγμα αυξάνεται στην επιφάνεια, ενδεχομένως οδηγώντας σε ηφαιστειακή δραστηριότητα.
Αυτή η διαδικασία υποβάθμισης, τριβής, πίεσης και απελευθέρωσης του νερού είναι ζωτικής σημασίας για τη δημιουργία νέων κρούστας και τον σχηματισμό ηφαιστειακών τόξων κατά μήκος των συγκλίνουσων ορίων της πλάκας.
