Γιατί η παλαιότερη ωκεάνια κρούστα είναι πιο πυκνή από την νεότερη κρούστα;
1. Ψύξη και κρυστάλλωση:
* σχηματισμός: Η νέα ωκεάνια κρούστα σχηματίζεται στις κορυφογραμμές των ενδιάμεσων ωκεανών μέσω της ηφαιστειακής δραστηριότητας. Αυτή η καυτή, νεοσυσταθείσα κρούστα είναι πλούσια σε ορυκτά όπως η ολιβίνη και η πυροξένιο.
* Ψύξη: Καθώς η κρούστα απομακρύνεται από την κορυφογραμμή, αρχίζει να κρυώνει. Αυτή η διαδικασία ψύξης αναγκάζει τα ορυκτά να κρυσταλλωθούν και να αναδιατάξουν.
* Αύξηση πυκνότητας: Κατά τη διάρκεια της κρυστάλλωσης, τα ορυκτά πακέτο πιο σφιχτά μαζί, αυξάνοντας την πυκνότητα του φλοιού.
2. Χημική αλλαγή:
* αλληλεπίδραση θαλασσινού νερού: Καθώς οι ηλικίες της κρούστας, αλληλεπιδρούν με το θαλασσινό νερό. Αυτή η αλληλεπίδραση οδηγεί στην αλλοίωση των ορυκτών μέσα στην κρούστα, ιδιαίτερα στην ανταλλαγή μαγνησίου για το σίδηρο.
* Ορυκτά πυκνότητας: Τα πλούσια σε σιδερένια ορυκτά είναι πυκνότερα από τα πλούσια σε μαγνήσιο μέταλλα. Αυτή η διαδικασία μεταβολής συμβάλλει στην αυξανόμενη πυκνότητα του παλαιότερου φλοιού.
3. Συσσώρευση ιζημάτων:
* Συστέρηση ιζημάτων: Με την πάροδο του χρόνου, τα ιζήματα συσσωρεύονται πάνω από την ωκεάνια κρούστα. Αυτό το στρώμα ιζημάτων μπορεί να προσθέσει στη συνολική πυκνότητα του φλοιού.
4. Υποφεύρεση:
* Ζώνες υποβάθμισης: Η πυκνότερη, παλαιότερη ωκεάνια κρούστα βυθίζεται τελικά κάτω από την λιγότερο πυκνή ηπειρωτική κρούστα στις ζώνες υποβάθμισης. Αυτή η διαδικασία βοηθά στην οδήγηση τεκτονικής πλάκας.
Συνοπτικά: Ο συνδυασμός της ψύξης, της κρυστάλλωσης, της χημικής αλλοίωσης και της συσσώρευσης ιζημάτων συμβάλλουν στην αυξημένη πυκνότητα της παλαιότερης ωκεάνιας κρούστας σε σύγκριση με την νεότερη κρούστα. Αυτή η διαφορά πυκνότητας διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στην κίνηση των τεκτονικών πλακών.
