Πώς συγκρίνεται το πάχος της ωκεάνιας κρούστας με την ηπειρωτική κρούστα;

Το ωκεάνιο κρούστα είναι σημαντικά λεπτότερο από την ηπειρωτική κρούστα. Εδώ είναι μια κατανομή:

* Ωκεανική κρούστα: Συνήθως κυμαίνεται από 5 έως 10 χιλιόμετρα (3 έως 6 μίλια) σε πάχος. Αποτελείται κυρίως από πυκνότερα, mafic βράχια όπως βασάλτη και Gabbro.

* Continental Crust: Κυμαίνεται από 30 έως 70 χιλιόμετρα (19 έως 43 μίλια) σε πάχος. Αποτελείται από ελαφρύτερους, φελλικούς βράχους όπως γρανίτη και ριολίτης.

Βασικές διαφορές:

* Πυκνότητα: Η ωκεάνια κρούστα είναι πυκνότερη λόγω της σύνθεσης Mafic.

* Ηλικία: Η ωκεάνια κρούστα δημιουργείται συνεχώς και καταστρέφεται μέσω της τεκτονικής πλάκας, καθιστώντας την γενικά πολύ νεότερη από την ηπειρωτική κρούστα.

* Σύνθεση: Η ηπειρωτική κρούστα είναι πιο ποικιλία στη σύνθεση, που περιέχει ένα ευρύτερο φάσμα ορυκτών και τύπων βράχου.

Γιατί η διαφορά;

Η διαφορά στο πάχος οφείλεται κυρίως στις διάφορες διαδικασίες με τις οποίες σχηματίζεται κάθε τύπος κρούστας:

* Ωκεανική κρούστα: Σχηματίζονται στις κορυφογραμμές στα μέσα του ωκεανού, όπου το μάγμα ανεβαίνει από το μανδύα και στερεοποιείται. Αυτή η διαδικασία δημιουργεί σχετικά λεπτή, πυκνή κρούστα.

* Continental Crust: Σχηματίζεται μέσω μιας σύνθετης διαδικασίας ηφαιστειακής δραστηριότητας, συσσώρευσης ιζημάτων και ορεινής κτίριο. Αυτό οδηγεί σε παχύτερο, λιγότερο πυκνό φλοιό.

Συνοπτικά:

Η ωκεάνια κρούστα είναι λεπτή, πυκνή και νεαρή, ενώ η ηπειρωτική κρούστα είναι παχιά, λιγότερο πυκνή και μεγαλύτερη. Αυτή η διαφορά στο πάχος αποτελεί βασικό παράγοντα για την κατανόηση της τεκτονικής της πλάκας και την εξέλιξη της επιφάνειας της Γης.