Πώς υποστηρίζει το Seafloor Spreading Continental Drift;
1. Μεσαίες κορυφογραμμές:
* Νέος σχηματισμός κρούστας: Η εξάπλωση του θαλασσινού νερού συμβαίνει στις κορυφογραμμές των μέσων ωκεανών, όπου το μάγμα από το μανδύα της Γης ανεβαίνει και δροσίζει, σχηματίζοντας νέα ωκεάνια κρούστα.
* Μαγνητικές λωρίδες: Καθώς οι νέες μορφές κρούστας, ευθυγραμμίζεται με το μαγνητικό πεδίο της Γης. Με την πάροδο του χρόνου, το μαγνητικό πεδίο της Γης στρέφεται, δημιουργώντας μαγνητικές λωρίδες σε κάθε πλευρά της κορυφογραμμής του μέσου ωκεανού. Αυτές οι λωρίδες είναι συμμετρικές και παρέχουν ένα σαφές ρεκόρ της εξάπλωσης του θαλασσινού νερού.
2. Ηλικία του ωκεανού δαπέδου:
* νεώτερη κρούστα: Η νεώτερη ωκεάνια κρούστα βρίσκεται στις κορυφογραμμές των μέσων ωκεανών, ενώ ο παλαιότερος βρίσκεται πιο μακριά. Αυτό το μοτίβο συσχετίζεται άμεσα με το ρυθμό της εξάπλωσης του θαλάσσιου νερού, με την παλαιότερη κρούστα να ωθείται περαιτέρω από την κορυφογραμμή με νεότερο σχηματισμό κρούστας.
3. Continental Fit:
* Puzzle κομμάτια: Τα σχήματα των ηπείρων, ιδιαίτερα της Νότιας Αμερικής και της Αφρικής, ταιριάζουν μαζί σαν κομμάτια παζλ. Αυτή η προσαρμογή υποδηλώνει ότι κάποτε συνδέονταν, σχηματίζοντας ένα υπερσύνδεσμο.
4. Ορυκτά στοιχεία:
* Παρόμοια είδη: Τα πανομοιότυπα απολιθώματα έχουν βρεθεί σε ηπείρους που τώρα χωρίζονται από τεράστιους ωκεανούς, υποδεικνύοντας ότι αυτές οι ηπείρους ήταν κάποτε συνδεδεμένες.
* Γεωλογία αντιστοίχισης: Οι γεωλογικοί σχηματισμοί, όπως οι τύποι βράχων και οι οροσειρές, δείχνουν επίσης εντυπωσιακές ομοιότητες σε όλες τις ηπείρους που χωρίζονται τώρα.
Συνοπτικά:
* Η διάδοση του θαλασσινού νερού παρέχει στοιχεία για την κίνηση των ηπείρων, αποδεικνύοντας τη δημιουργία νέων ωκεανών κρούστας στις κορυφογραμμές των μέσων ωκεανών και τη σταδιακή κίνηση των παλαιότερων κρούστας μακριά από την κορυφογραμμή.
* Τα μαγνητικά πρότυπα από το πάτωμα του ωκεανού, η ηλικία του ωκεανού και η τοποθέτηση των ηπείρων δείχνουν το γεγονός ότι η επιφάνεια της γης δεν είναι στατική, αλλά συνεχώς αναμορφώνεται από τη διαδικασία της εξάπλωσης του θαλασσινού νερού.
Αυτές οι γραμμές αποδεικτικών στοιχείων υποστηρίζουν συλλογικά τη θεωρία της Continental Drift και παρέχουν μια σαφή εξήγηση για την κίνηση των ηπείρων για εκατομμύρια χρόνια.