Στα όρια πλάκας-ηπείρου ωκεανού που η αύξηση του μάγματος μπορεί να αλλάξει τη σύνθεση πριν φτάσετε στην επιφάνεια;

Ναι, απολύτως! Η αύξηση του μάγματος στα όρια πλάκας-ηπείρου ωκεανού μπορεί να αλλάξει σημαντικά τη σύνθεση πριν φτάσει στην επιφάνεια. Εδώ είναι γιατί:

1. Αφομοίωση:

* Καθώς το μάγμα αυξάνεται, συναντά το γύρω φλοιό, το οποίο συνήθως αποτελείται από ηπειρωτικά πετρώματα (γρανίτη, γνίις κ.λπ.).

* Το θερμότερο μάγμα λιώνει και ενσωματώνει (αφομοιώνει) μερικά από αυτά τα κρούστα πετρώματα, αλλάζοντας τη χημική του σύνθεση. Αυτή η διαδικασία προσθέτει στοιχεία όπως το διοξείδιο του πυριτίου, το κάλιο και το νάτριο στο μάγμα, καθιστώντας το πιο φελλικό (πλούσιο σε διοξείδιο του πυριτίου).

2. Κλασματική κρυστάλλωση:

* Καθώς το μάγμα αυξάνεται, δροσίζει.

* Καθώς κρυώνει, ορισμένα ορυκτά (όπως η ολιβίνη και η πυροξένιο) κρυσταλλώνονται πρώτα από το τήγμα. Αυτοί οι πρώτοι κρύσταλλοι τείνουν να είναι πιο πυκνότερο από το υπόλοιπο τήγμα και να βυθίζονται πίσω στο θάλαμο μάγματος.

* Αυτή η διαδικασία αφαιρεί ορισμένα στοιχεία από το μάγμα, αφήνοντας ένα υπολειπόμενο τήγμα που είναι πιο εμπλουτισμένο σε πυρίτιο, νάτριο και κάλιο.

3. Μίξη:

* Σε ορισμένα όρια, το μάγμα από διαφορετικές πηγές μπορεί να αναμειχθεί. Για παράδειγμα, το Oceanic Magma (Mafic, πλούσιο σε μαγνήσιο και σίδηρο) μπορεί να αναμειγνύεται με το Continental Magma (Felsic, πλούσιο σε διοξείδιο του πυριτίου) δημιουργώντας υβριδικά μάγματα με ενδιάμεσες συνθέσεις.

Το αποτέλεσμα:

* Αυτός ο συνδυασμός αφομοίωσης, κλασματικής κρυσταλλοποίησης και ανάμειξης μπορεί να μεταβάλει σημαντικά την αρχική σύνθεση του μάγματος, οδηγώντας στο σχηματισμό μιας ποικιλίας πυριγενών πετρωμάτων.

* Για παράδειγμα, στα όρια του ωκεανού-ηπείρου, βλέπετε συχνά μια εξέλιξη από τα mafic (βασαλτική) σε ενδιάμεσα (ανδεικτικά) έως φελικά (ριολιτικά) βράχια, αντανακλώντας την αυξανόμενη επίδραση της αφομοίωσης των κρούστας και της κλασματικής κρυσταλλοποίησης.

Σημαντικές σημειώσεις:

* Ο βαθμός στον οποίο οι αλλαγές της σύνθεσης του μάγματος εξαρτώνται από διάφορους παράγοντες, συμπεριλαμβανομένης της αρχικής σύνθεσης του μάγματος, της φύσης του γύρω φλοιού, του ρυθμού της ανάβασης του μάγματος και του χρόνου που το μάγμα ξοδεύει στο φλοιό.

* Αυτές οι διαδικασίες είναι επίσης κρίσιμες για την κατανόηση του σχηματισμού ηφαιστειακών τόξων, τα οποία συνήθως βρίσκονται κατά μήκος των ορίων πλάκας-ηπείρου.