Γιατί η κρούστα της θάλασσας είναι νεότερος από την ηπειρωτική κρούστα;
1. Πλάκα τεκτονική και θαλασσινή διάδοση:
* Seafloor Spreading: Η κρούστα της γης χωρίζεται σε μεγάλες πλάκες που κινούνται γύρω από το μανδύα. Στις κορυφογραμμές στα μέσα του ωκεανού, το τετηγμένο βράχο (μάγμα) ανεβαίνει από το μανδύα και εκρήγνυται, δημιουργώντας νέα ωκεάνια κρούστα. Αυτή η διαδικασία ονομάζεται Seafloor Spreading.
* Διάφορα όρια: Οι κορυφογραμμές του μέσου ωκεανού είναι παραδείγματα διαφορετικών ορίων, όπου οι πλάκες απομακρύνονται.
2. Υποζεύστε και καταστροφή του ωκεάνου κρούστας:
* Ζώνες υποβάθμισης: Όταν οι ωκεανικές πλάκες συγκρούονται με ηπειρωτικές πλάκες, η πυκνότερη ωκεάνια πλάκα αναγκάζεται κάτω από την ηπειρωτική πλάκα (υποβάθμιση).
* Ανακύκλωση: Καθώς η ωκεάνια πλάκα βυθίζεται βαθύτερα στο μανδύα, θερμαίνεται και τελικά λιώνει, αποτελεσματικά "ανακυκλώνει" την παλιά κρούστα.
3. Συνεχής δημιουργία και καταστροφή:
* Συνεχής ανανέωση: Η διαδικασία της διάδοσης του θαλασσινού νερού συνεχίζεται, δημιουργώντας συνεχώς νέα ωκεάνια κρούστα.
* Περιορισμένη διάρκεια ζωής: Δεδομένου ότι η παλαιότερη ωκεάνια κρούστα υποβαθμίζεται συνεχώς και καταστράφηκε, υπάρχει περιορισμένη διάρκεια ζωής για οποιοδήποτε συγκεκριμένο κομμάτι της θάλασσας.
4. Η σταθερότητα της Continental Crust:
* παχύτερη και λιγότερο πυκνή: Η ηπειρωτική κρούστα είναι παχύτερη και λιγότερο πυκνή από την ωκεάνια κρούστα, καθιστώντας την πιο ανθεκτική στην υποβάθμιση.
* Παλαιότερα και συσσωρευμένα: Η Continental Crust είναι ένα συνονθύλευμα αρχαίων πετρωμάτων που έχουν προστεθεί σε πάνω από δισεκατομμύρια χρόνια μέσα από διάφορες διαδικασίες.
Συνοπτικά:
* Η ωκεάνια κρούστα δημιουργείται συνεχώς και καταστρέφεται στα όρια των πιάτων, οδηγώντας σε νεότερη μέση ηλικία.
* Η ηπειρωτική κρούστα ανακυκλώνεται λιγότερο ενεργά και ως εκ τούτου κατέχει παλαιότερα πετρώματα.
Αυτός ο συνεχής κύκλος δημιουργίας και καταστροφής στα όρια των πλακών σημαίνει ότι το θαλασσινό νερό είναι σχετικά νέος, ενώ η ηπειρωτική κρούστα είχε πολύ μεγαλύτερη διάρκεια ζωής.
