Ποια είναι η σχέση στο περιεχόμενο του πυριτίου και το ιξώδες του μάγματος;

Η σχέση μεταξύ περιεχομένου πυριτίου και ιξώδους του μάγματος είναι άμεση και θετική . Αυτό σημαίνει ότι το υψηλότερο περιεχόμενο πυριτίου οδηγεί σε υψηλότερο ιξώδες .

Εδώ είναι γιατί:

* Tetrahedra του πυριτίου-οξυγόνου: Το πυρίτιο (SI) είναι η ραχοκοκαλιά των πυριτικών ορυκτών που αποτελούν τα περισσότερα μαγικά. Τα άτομα του πυριτίου δεσμεύονται με άτομα οξυγόνου για να σχηματίσουν Tetrahedra (SiO4). Αυτά τα τετράεδρα είναι τα δομικά στοιχεία του μάγματος.

* πολυμερισμός: Αυτά τα Tetrahedra μπορούν να συνδεθούν μαζί για να σχηματίσουν αλυσίδες, φύλλα και δίκτυα. Όσο περισσότερο το πυρίτιο υπάρχει, τόσο περισσότερο η Tetrahedra μπορεί να συνδεθεί μαζί, σχηματίζοντας πιο πολύπλοκες δομές.

* ιξώδες: Αυτή η σύνδεση ή ο πολυμερισμός αυξάνει το ιξώδες του μάγματος. Το ιξώδες αναφέρεται στην αντίσταση ενός υγρού στη ροή. Σκεφτείτε το μέλι εναντίον του νερού:Το μέλι είναι πιο ιξώδες και ρέει πιο αργά.

* Felsic εναντίον Mafic: Τα μαγικά με υψηλή περιεκτικότητα σε πυριτίνα ονομάζονται φελλικά, ενώ εκείνοι με χαμηλότερη περιεκτικότητα σε πυρίτιο ονομάζονται Mafic. Τα φελικά μαγικά (όπως ο ριολίτης) είναι πολύ ιξώδη και τείνουν να εκρήγνυνται εκρηκτικά, ενώ τα mafic magmas (όπως ο βασάλτης) είναι λιγότερο ιξώδη και εκρήγνυνται πιο έντονα.

Συνοπτικά:

* υψηλή περιεκτικότητα σε πυρίτιο =περισσότερος πολυμερισμός =υψηλότερο ιξώδες =περισσότερες εκρηκτικές εκρήξεις

* Χαμηλή περιεκτικότητα σε πυρίτιο =λιγότερο πολυμερισμό =χαμηλότερο ιξώδες =πιο εκρηκτικές εκρήξεις

Αυτή η σχέση είναι μια θεμελιώδη πτυχή της ηφαιστειακής, βοηθώντας μας να κατανοήσουμε τη συμπεριφορά και τους κινδύνους των διαφόρων τύπων ηφαιστειακών εκρήξεων.