Ποια ήταν τα σημάδια ότι ο Όρος St Helens πήγαινε στο Eur Upper;

Το Mount St. Helens έδειξε μια σειρά κλιμακωτών σημείων πριν από την καταστροφική έκρηξή του στις 18 Μαΐου 1980. Αυτά τα σημάδια παρακολουθήθηκαν και μελετήθηκαν από ηφαιστειολόγους, δίνοντάς τους πολύτιμες γνώσεις για τη συμπεριφορά του ηφαιστείου και επιτρέποντάς τους να προβλέψουν την έκρηξη, αν και δεν είναι ακριβής χρονισμός ή μέγεθος. Ακολουθούν μερικά σημάδια κλειδιών:

Σημάδια έγκαιρης προειδοποίησης (ξεκινώντας τον Μάρτιο του 1980):

* Αυξημένες εκπομπές ατμού και αερίου: Το ηφαίστειο παρουσίασε αξιοσημείωτη αύξηση των εκπομπών ατμού και αερίου, συμπεριλαμβανομένου του διοξειδίου του θείου, υποδεικνύοντας κίνηση του μάγματος κάτω από την επιφάνεια.

* Μικροί σεισμοί: Μια σειρά μικρών σεισμών άρχισαν να εμφανίζονται κοντά στο ηφαίστειο, υποδεικνύοντας ότι το μάγμα έσπρωξε το δρόμο του μέσα από το φλοιό της γης.

* παραμόρφωση εδάφους: Το έδαφος γύρω από το ηφαίστειο άρχισε να διογκώνεται και να διογκώνεται, αποδεικνύοντας τη συσσώρευση της πίεσης από την αύξηση του μάγματος.

κλιμακωτά σημάδια (Απρίλιος-Μάιος 1980):

* Αυξημένη δραστηριότητα σεισμού: Ο αριθμός και η ένταση των σεισμών κλιμακώθηκαν, με κάποιο υπερβολικό μέγεθος 4.0. Αυτό πρότεινε ότι το μάγμα πλησίαζε στην επιφάνεια.

* Εκρήξεις ατμού: Μικρές, εκρήξεις με ατμό άρχισαν να εμφανίζονται στη σύνοδο κορυφής, υποδεικνύοντας περαιτέρω συσσώρευση πίεσης και πιθανή επικείμενη έκρηξη.

* Σχηματισμός ενός κρατήρα: Ένας νέος κρατήρας που σχηματίστηκε στη σύνοδο κορυφής, υποδεικνύοντας μια οδό για το μάγμα να φτάσει στην επιφάνεια.

* Πλευρική έκρηξη: Στις 27 Μαρτίου 1980, συνέβη μια μικρή πλευρική έκρηξη, υποδηλώνοντας ότι το μάγμα έσπρωξε προς τα έξω και όχι κάθετα.

άμεσοι πρόδρομοι στην έκρηξη:

* Αύξηση της σεισμικότητας: Η συχνότητα και η ένταση του σεισμού έφτασαν στην κορυφή τους τις ημέρες που οδήγησαν στην έκρηξη.

* Σημαντική παραμόρφωση εδάφους: Το έδαφος συνέχισε να διογκώνεται γρήγορα, υποδεικνύοντας ότι το μάγμα έσπρωξε με τεράστια δύναμη.

* αυξημένη ροή θερμότητας: Η θερμοκρασία της επιφάνειας του ηφαιστείου αυξήθηκε σημαντικά, αντανακλώντας τη θερμότητα του ανερχόμενου μάγματος.

Η έκρηξη:

Στις 18 Μαΐου 1980, μια τεράστια κατολίσθηση προκάλεσε μια καταστροφική πλευρική έκρηξη, ακολουθούμενη από μια ηφαιστειακή έκρηξη που εκτοξεύει μια τεράστια ποσότητα τέφρας, βράχου και αερίου.

Βασικά σημεία:

* Η έκρηξη του Mount St. Helens ήταν ένα περίπλοκο γεγονός με μια σειρά κλιμακωτών σημείων που επέτρεψαν στους επιστήμονες να το προβλέψουν με κάποια ακρίβεια.

* Ο συνδυασμός αυξημένης σεισμικότητας, παραμόρφωσης εδάφους, εκπομπών αερίων και εκρήξεων ατμού παρείχε κρίσιμες ενδείξεις για το κίνημα του μάγματος και την επικείμενη έκρηξη.

* Αυτά τα γεγονότα υπογράμμισαν τη σημασία της συνεχούς ηφαιστειακής παρακολούθησης και της ικανότητας των επιστημόνων να προβλέπουν ηφαιστειακές εκρήξεις.

Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι ενώ αυτά τα σημάδια ήταν χρήσιμα για την πρόβλεψη της έκρηξης, εξακολουθεί να είναι ένα πολύπλοκο φαινόμενο και ο ακριβής χρονισμός, το μέγεθος και ο αντίκτυπός του μπορεί να είναι δύσκολο να προβλεφθούν με βεβαιότητα.