Πώς οι επιστήμονες χρονολογούνται τα απολιθώματα και τα αντικείμενα;
Σχετικές μεθόδους χρονολόγησης:
* Stratigraphy: Αυτή η μέθοδος βασίζεται στην αρχή ότι τα παλαιότερα στρώματα βράχου ή ιζήματος βρίσκονται κάτω από τα νεότερα στρώματα. Συγκρίνοντας τη θέση των απολιθωμάτων ή των αντικειμένων σε διαφορετικά στρώματα, οι επιστήμονες μπορούν να καθορίσουν τη σχετική ηλικία τους.
* Biostratigraphy: Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιεί το γνωστό εξελικτικό ιστορικό απολιθωμάτων για να καθορίσει την ηλικία των στρωμάτων. Για παράδειγμα, εάν ένας συγκεκριμένος τύπος απολιθωμάτων βρίσκεται σε ένα στρώμα, οι επιστήμονες μπορούν να συμπεράνουν ότι το στρώμα προέρχεται από μια χρονική περίοδο κατά την οποία υπήρχε αυτό το είδος.
* Συσχέτιση της Faunal: Αυτή η μέθοδος συγκρίνει τους τύπους απολιθωμάτων των ζώων που βρίσκονται σε διαφορετικά στρώματα για τον προσδιορισμό της σχετικής ηλικίας τους. Για παράδειγμα, εάν ένα συγκεκριμένο είδος θηλαστικού βρίσκεται και στα δύο στρώματα, υποδηλώνει ότι τα στρώματα προέρχονται από παρόμοια χρονική περίοδο.
Μέθοδοι απόλυτης χρονολόγησης:
* ραδιομετρική χρονολόγηση: Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιεί την αποσύνθεση των ραδιενεργών ισότοπων για να προσδιορίσει την απόλυτη ηλικία ενός δείγματος. Διαφορετικά ισότοπα έχουν διαφορετικά ποσοστά αποσύνθεσης, επιτρέποντας στους επιστήμονες μέχρι σήμερα ένα ευρύ φάσμα υλικών. Οι συνήθεις μέθοδοι περιλαμβάνουν:
* Carbon-14 Dating: Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται για τα οργανικά υλικά (οστά, ξύλο, ξυλάνθρακα) μέχρι περίπου 50.000 ετών.
* Χρονολόγηση καλίου-Argon: Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται για τα ηφαιστειακά πετρώματα και τα ορυκτά μέχρι δισεκατομμύρια χρόνια.
* χρονολόγηση ουρανίου: Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα πολύ παλιά βράχια και μέταλλα, μέχρι και δισεκατομμύρια ετών.
* Dendrochronology: Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιεί δακτυλίους δέντρων για τον προσδιορισμό της ηλικίας των δειγμάτων ξύλου. Μετρώντας τους δακτυλίους, οι επιστήμονες μπορούν να καθορίσουν την ηλικία του δέντρου και τυχόν συναφή αντικείμενα.
* Φωταύγεια χρονολόγηση: Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιεί τη συσσώρευση παγιδευμένων ηλεκτρονίων στα ορυκτά για να προσδιορίσει το χρόνο από τότε που το ορυκτό εκτέθηκε τελευταία σε ηλιακό φως ή θερμότητα. Αυτή η μέθοδος είναι χρήσιμη για τη χρονολόγηση ιζημάτων, κεραμικών και ορισμένων ηφαιστειακών υλικών.
Άλλες τεχνικές χρονολόγησης:
* Αμινοξέος Racemization: Αυτή η μέθοδος μετρά την αναλογία διαφόρων μορφών αμινοξέων σε ένα δείγμα για τον προσδιορισμό της ηλικίας του.
* Παλαιομαγνητισμός: Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιεί το μαγνητικό πεδίο της Γης μέχρι σήμερα βράχια και ιζήματα. Το μαγνητικό πεδίο έχει αντιστραφεί πολλές φορές σε όλη την ιστορία της Γης και οι επιστήμονες μπορούν να χρησιμοποιήσουν αυτές τις πληροφορίες για να καθορίσουν την ηλικία των πετρωμάτων.
Η επιλογή της μεθόδου χρονολόγησης εξαρτάται από την ηλικία του αντικειμένου, από το υλικό από το οποίο γίνεται και το επιθυμητό επίπεδο ακρίβειας. Οι επιστήμονες χρησιμοποιούν συχνά πολλαπλές μεθόδους χρονολόγησης για να επιβεβαιώσουν την ηλικία ενός απολιθωμένου ή τεχνούργου.
