Τι αποτέλεσμα έχει ένα αποκλίνον όριο στην κρούστα;
1. Δημιουργία νέων κρούστας:
* Seafloor Spreading: Στις κορυφογραμμές στα μέσα του ωκεανού, όπου οι ωκεανικές πλάκες αποκλίνουν, το μάγμα από το μανδύα της Γης ανεβαίνει και δροσίζει, σχηματίζοντας νέο ωκεάνιο κρούστα. Αυτή η διαδικασία ωθεί τις πλάκες, οδηγώντας στην επέκταση του ωκεανού δαπέδου.
* Continental rifting: Όταν οι ηπειρωτικές πλάκες αποκλίνουν, η κρούστα και αποδυναμώνει, τελικά οδηγώντας στο σχηματισμό των κοιλάδων του Rift. Αυτές οι κοιλάδες μπορούν να γεμίσουν με νερό, σχηματίζοντας νέες θάλασσες ή ωκεανούς.
2. Ηφαιστειακή δραστηριότητα:
* Mid-Ocean Ridges: Τα διαφορετικά όρια σχετίζονται με ηφαιστειακή δραστηριότητα κατά μήκος των κορυφογραμμών του ωκεανού. Το upwelling μάγμα συχνά εκρήγνυται μέσα από τις ρωγμές, δημιουργώντας υποβρύχια ηφαίστεια και σχηματισμούς μαξιλαριών.
* Continental rifting: Η ηφαιστειακή δραστηριότητα είναι επίσης κοινή στις ζώνες της Continental Rift. Τα ηφαίστεια μπορούν να σχηματίσουν κατά μήκος της κοιλάδας του Rift και η έκρηξη της λάβα μπορεί να συμβάλει στον σχηματισμό νέας γης.
3. Σεισμοί:
* Συχνές και ρηχές σεισμοί: Τα αποκλίνοντα όρια συνδέονται με συχνούς αλλά σχετικά ρηχούς σεισμούς. Αυτοί οι σεισμοί προκαλούνται από την κίνηση των πλακών καθώς απομακρύνονται.
4. Αραίωση και αποδυνάμωση του φλοιού:
* Τεντά και επέκταση: Καθώς οι πλάκες απομακρύνονται, η κρούστα είναι τεντωμένη και αραιωμένη. Αυτή η αραίωση μπορεί να οδηγήσει στον σχηματισμό βλαβών και καταγμάτων, τα οποία μπορούν να συμβάλουν περαιτέρω στην ηφαιστειακή δραστηριότητα και τους σεισμούς.
5. Σχηματισμός λεκανών ωκεανών και ηπείρων:
* Σχηματισμός λεκάνης ωκεανών: Τα αποκλίνοντα όρια είναι υπεύθυνα για το σχηματισμό νέων λεκανών ωκεανών. Καθώς η διάδοση του θαλασσινού νερού συνεχίζεται, το πάτωμα του ωκεανού επεκτείνεται, πιέζοντας την ηπείρους πιο μακριά.
* Continental Drift: Τα αποκλίνοντα όρια διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στην κίνηση των ηπείρων. Καθώς δημιουργείται νέα κρούστα στις κορυφογραμμές των μέσων ωκεανών, οι πλάκες απομακρύνονται μεταξύ τους, μεταφέροντας τις ηπείρους μαζί τους.
Συνολικά, τα διαφορετικά όρια είναι υπεύθυνα για τη δυναμική φύση του φλοιού της Γης. Δημιουργούν νέα κρούστα, οδηγούν ηφαιστειακή δραστηριότητα, προκαλούν σεισμούς και συμβάλλουν στον σχηματισμό των ωκεάνιων λεκανών και στην κίνηση των ηπείρων.
