Ποιο από αυτά τα συγκλίνοντα όρια πλάκας είναι ενεργά ηφαίστεια που δεν είναι πιθανό να εντοπιστούν;

Εδώ είναι η κατανομή των συγκλίνουσων ορίων πλάκας και όπου τα ηφαίστεια είναι * λιγότερο * πιθανό:

* Όρια σύγκλιση πλάκας: Αυτά είναι όπου οι τεκτονικές πλάκες συγκρούονται. Ο τύπος σύγκρουσης καθορίζει τα χαρακτηριστικά που σχηματίζονται.

* Ωκεανική-ωκεανική σύγκλιση: Αυτό οδηγεί στο σχηματισμό:

* Volcanic Island Arcs: Τα ηφαίστεια είναι πολύ συνηθισμένα εδώ, καθώς τα υποβιβαστικά πλάκα (καταδύσεις) κάτω από το άλλο, προκαλώντας την τήξη και το μάγμα προς τα πάνω. Παραδείγματα περιλαμβάνουν την Ιαπωνία και τα νησιά Aleutian.

* τάφρους βαθιάς θάλασσας: Αυτές είναι βαθιές κοιλότητες που σχηματίζονται στο σημείο της υποβάθμισης.

* Oceanic-Continental Convergence: Αυτό έχει επίσης ως αποτέλεσμα:

* Ηφαιστειακά οροσειρά: Τα ηφαίστεια είναι πολύ ενεργά εδώ λόγω της υποβάθμισης της ωκεάνιας κρούστας κάτω από την ηπειρωτική κρούστα. Παραδείγματα περιλαμβάνουν τα βουνά Andes και το εύρος καταρράκτη.

* τάφρους βαθιάς θάλασσας: Παρόμοια με την ωκεανική-ωκεανική σύγκλιση.

* Continental-Continental Convergence: Αυτό έχει ως αποτέλεσμα:

* οροσειρά: Ενώ μπορεί να υπάρξει κάποια ηφαιστειακή δραστηριότητα λόγω της έντονης πίεσης και θέρμανσης, είναι σημαντικά λιγότερο κοινή παρά στους άλλους δύο τύπους σύγκλισης. Παραδείγματα περιλαμβάνουν τα Ιμαλάια και τις Άλπεις.

Ως εκ τούτου, η απάντηση είναι:Continental-Continental Convergence

Γιατί;

Οι ηπειρωτικές συγκρούσεις περιλαμβάνουν τη σύγκρουση δύο σχετικά φουσκωμένων (ελαφρύτερων) ηπειρωτικών πλακών. Ενώ προκαλούν έντονη αναδίπλωση, σφάλματα και ανύψωση των οροσειρών, γενικά δεν παράγουν τόσο μεγάλο μάγμα με τους άλλους δύο τύπους σύγκλισης. Οι πλάκες είναι πάρα πολύ παχιά και ανθεκτικές στην ολοκλήρωση, περιορίζοντας τις ευκαιρίες για να αυξηθεί και να ξεσπάσει το μάγμα.