Πώς οι σεισμικές μελέτες υποστηρίζουν τη διάδοση του θαλασσινού νερού;
1. Χαρτογράφηση του ωκεανού δαπέδου:
* Mid-Ocean Ridges: Οι σεισμικές έρευνες έχουν χαρτογραφήσει το παγκόσμιο δίκτυο των μέσων ωκεανών κορυφογραμμών, οι οποίες είναι υποβρύχιες οροσειρές όπου σχηματίζονται νέα ωκεάνια κρούστα. Αυτές οι κορυφογραμμές χαρακτηρίζονται από μια κεντρική κοιλάδα Rift και είναι σεισμικά ενεργές.
* Ζώνες θραύσης: Αυτά είναι μεγάλα, γραμμικά χαρακτηριστικά που αντισταθμίζουν τις κορυφογραμμές του μέσου ωκεανού. Είναι επίσης σεισμικά ενεργά, υποδεικνύοντας τη συνεχή κίνηση του ωκεανού δαπέδου.
* τάφρους βαθιάς θάλασσας: Οι σεισμικές μελέτες έχουν αποκαλύψει την παρουσία τάφρων βαθέων υδάτων, οι οποίες είναι μακρές, στενές καταθλίψεις στο ωκεάνιο πάτωμα, που συχνά βρίσκονται κοντά στα ηπειρωτικά περιθώρια. Αυτά τα χαρακώματα σχετίζονται με ζώνες υποπίεσης, όπου μια τεκτονική πλάκα αναγκάζεται κάτω από μια άλλη.
2. Αναγνώριση μαγνητικών λωρίδων:
* Μαγνητικές ανωμαλίες: Οι σεισμικές μελέτες έχουν εντοπίσει εναλλασσόμενες λωρίδες υψηλής και χαμηλής μαγνητικής έντασης στο πάτωμα του ωκεανού, παράλληλα με τις κορυφογραμμές των μέσων ωκεανών. Αυτές οι ανωμαλίες προκαλούνται από το μαγνητικό πεδίο της Γης με την πάροδο του χρόνου.
* Συμμετρικά μοτίβα: Αυτές οι μαγνητικές ανωμαλίες είναι συμμετρικές σε κάθε πλευρά των μέσων ωκεανών κορυφογραμμών, υποδηλώνοντας ότι δημιουργείται νέα ωκεάνια κρούστα στην κορυφογραμμή και στη συνέχεια εξαπλώνεται συμμετρικά και στις δύο κατευθύνσεις.
3. Προσδιορισμός της διανομής σεισμού:
* Εστιακοί μηχανισμοί: Οι σεισμικές μελέτες αναλύουν τους σεισμούς εστιακούς μηχανισμούς, οι οποίοι παρέχουν πληροφορίες σχετικά με την κατεύθυνση της ρήξης σφάλματος. Αυτά τα δεδομένα αποκαλύπτουν ότι οι σεισμοί που σχετίζονται με τις κορυφογραμμές των μέσων ωκεανών είναι συνήθως ρηχές και απεργίες-ολισθητικές στη φύση, υποδεικνύοντας οριζόντια κίνηση του ωκεανού.
* Ζώνες υποβάθμισης: Οι σεισμικές μελέτες δείχνουν επίσης ότι οι σεισμοί βαθιάς εστίασης συγκεντρώνονται σε ζώνες υποπίεσης, υποστηρίζοντας την ιδέα ότι μια πλάκα αναγκάζεται κάτω από μια άλλη.
4. Κατανόηση της δομής του ωκεανού κρούστας:
* στρώση δομή: Τα σεισμικά κύματα ταξιδεύουν με διαφορετικές ταχύτητες μέσω διαφορετικών υλικών. Με την ανάλυση σεισμικών κυμάτων, οι ερευνητές έχουν διαπιστώσει ότι η ωκεάνια κρούστα αποτελείται από ξεχωριστά στρώματα, συμπεριλαμβανομένου ενός λεπτού στρώματος ιζήματος, ενός στρώματος βασάλτη και ενός βαθύτερου στρώματος Gabbro.
* πάχος κρούστας: Οι σεισμικές μελέτες έχουν δείξει ότι η ωκεάνια κρούστα είναι γενικά λεπτότερη από την ηπειρωτική κρούστα και αυξάνει το πάχος μακριά από τα μέσα του ωκεανού. Αυτό υποστηρίζει την ιδέα ότι σχηματίζεται νέα κρούστα στις κορυφογραμμές και γίνεται παχύτερη καθώς εξαπλώνεται.
Συνοπτικά, σεισμικές μελέτες έχουν παράσχει πληθώρα στοιχείων που υποστηρίζουν τη διάδοση του θαλασσινού νερού. Έχουν αποκαλύψει την παρουσία κορυφογραμμών μεσαίας ωκεανίας, ζώνες θραύσης, τάφρους βαθέων υδάτων και μαγνητικές ανωμαλίες, οι οποίες είναι συνεπείς με το μοντέλο της τεκτονικής πλάκας και της εξάπλωσης των θαλασσινών.
